خبرگزاری تسنیم، سعید شیری، محمدباقر صنیعی منش: آفتاب سوزان بر تهران میتابید و جمعیت مشتاق، ساعتها در انتظار عبور پیکر رهبر شهید انقلاب ایستاده بود. خیابانها و میدانهای منتهی به محل تشییع، از موج انسانهایی پر شده بود که از شهرها، قومیتها و حتی ملیتهای مختلف خود را به این وداع تاریخی رسانده بودند. در میان پرچمها، نوحهها و شعارهای خونخواهانه، حال و هوای مراسم تنها سوگ و اندوه نبود؛ عزم و غیرتی موج میزد که از دل یک فقدان بزرگ، به میدانی از وفاداری و ایستادگی رسیده بود.
در میان این جمعیت میلیونی، یکی از عشایر خوزستان با صدایی آمیخته به اندوه و حماسه به ما گفت: «ما اینجا جمع شدیم تا به رهبرمان بگوییم قرار بود ما فدای او بشویم، اما او فدای ما شد.» این جمله، خلاصه احساسی بود که در چهره بسیاری از حاضران دیده میشد؛ مردمی که آمده بودند تا در لحظه وداع، عهدی دوباره با راه و آرمان او ببندند و نشان دهند این خون،
برای آنان صرفاً یاد یک فقدان نیست، بلکه آغاز مسئولیتی تازه است.
او با تأکید بر روحیه ایستادگی مردم گفت که همه آمدهاند تا اعلام کنند «تا آخرین قطره خونمان فدای این نظام میشویم و نمیگذاریم خون او پایمال شود.» از نگاه این مرد خوزستانی، حضور امروز مردم در میدان، فقط یک حضور عاطفی و احساسی نبود؛ حضوری بود برخاسته از غیرت، خونخواهی و ارادهای که میخواهد انتقام این جنایت را در استمرار راه شهید و حفظ انسجام ملی جستوجو کند. به گفته او، مردمی که امروز در میدان و خیابان حضور دارند، این صحنه را تا رسیدن به پاسخ خون شهید ترک نخواهند کرد.
این عشایر خوزستانی در پایان، رمز موفقیت مردم ایران در این شرایط را «پیروی از ولایت و امامت» دانست و تأکید کرد که راه عبور از فتنهها و تهدیدها، چیزی جز همین تمسک و وفاداری نیست. در میان آن آفتاب داغ، آن جمعیت بیقرار و آن پرچمهای افراشته، سخنان او پژواکی از احساس مشترک مردمی بود که هم در سوگ نشسته بودند و هم در میدان مانده بودند؛ مردمی که تشییع رهبر شهید انقلاب را نه پایان یک مسیر، بلکه آغاز فصلی تازه از ایستادگی، خونخواهی و وفاداری میدانستند.
انتهایپیام/
