به گزارش "ورزش سه"، جفرسون لرما پس از شکست کلمبیا و حذف از جام جهانی در ضربات پنالتی مقابل سوئیس، با روحیهای درهمشکسته گفت: «ما امیدوار شده بودیم و مسیر قشنگی را پیش رو میدیدیم، اما این برای صعود کافی نبود. تماشای حذف تیم در این مرحله بسیار سخت خواهد بود.»
تیم تحت هدایت نستور لورنزو در مرحله یکهشتم نهایی با مسابقات وداع کرد. پس از این ناامیدی، رادامل فالکائو 40 ساله، که صدایی معتبر در فوتبال کلمبیا و اسطوره تیم ملی این کشور به شمار میرود، ضمن ابراز تاسف از خداحافظی تیم ملی با جام جهانی، گامی فراتر نهاد و تلاش کرد ریشه اصلی این ناکامی را در ساختار فوتبال کلمبیا جستجو کند.
فالکائو در شبکه ESPN، جایی که به عنوان کارشناس بازیهای کلمبیا در جام جهانی حضور داشت، گفت: «باعث تاسف است؛ چون فرصتهایی داشتیم اما نتوانستیم از آنها استفاده کنیم. در این مراحل و در چنین تورنمنتی، رقیب در سطحی قرار دارد که شما را نمیبخشد. مسابقه در ضربات پنالتی تعیین تکلیف شد، همانطور که بارها در گذشته بالهای فوتبال ما در ضربات پنالتی چیده شده است. این چیزی است که قطعاً باید روی آن کار کنیم؛ در فوتبالمان، در تیمهایمان، در باشگاههایمان و در تیم ملی. این را به عنوان یک انتقاد مطرح نمیکنم، اما باید واقعبین باشیم و توجه زیادی به آن نشان دهیم چون ناامیدیهای زیادی را تجربه کردهایم.»
او پس از تحلیل بازی، تمرکز خود را روی مسالهای بسیار عمیقتر گذاشت و به انتقاد از پایههایی پرداخت که فوتبال کلمبیا با داشتن تنها دو رده لیگ بر آنها استوار است. رادامل گفت: «سیستم پایه و آکادمی ما باید بهبود یابد؛ همچنین تاکید، مراقبت، توجه، ابزارها و زیرساختهایی که باید در اختیار جوانان و تیمهای پایه خود قرار دهیم. وضعیت ردههای مختلف فوتبال کلمبیا نیز همین است؛ پذیرفتنی نیست که ما لیگ دسته سوم نداریم. شرمآور است که فوتبال ما رقابتپذیری ندارد و میانمایگی و تنبلی را ترویج میکند. باشگاههایی هستند که سرمایهگذاری نمیکنند چون میدانند به دسته پایینتر سقوط نخواهند کرد؛ آنها بودجههای لیگ برتری دارند اما دستمزد ناچیزی به بازیکنان میدهند. این وضعیت تنها چیزی که ایجاد میکند میانمایگی در یک مجموعه است و خود بازیکنان هم میدانند که اگر آخر هم بشوند، هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد.»
او در پایان گفت: «فوتبال ما لایق چیزهای بیشتری است. این کادر مدیریتی شرایط تیم ملی کلمبیا را بهبود بخشیده، امکانات را فراهم کرده و کمپهایی در بوگوتا و بارانکیا ساخته است؛ آنها همهچیز را در اختیار تیم ملی میگذارند و این بازیکنان با تلاش خود در کلمبیا و جاهای دیگر در حال رشد هستند تا بهترین عملکرد را به ما ارائه دهند. از آنها به خاطر کارهایی که انجام دادهاند سپاسگزارم، اما فوتبال ما نمیتواند به پرورش بازیکنان تنبل و ترویج میانمایگی ادامه دهد. شاید ما تنها کشور در جهان باشیم که لیگ دسته سوم یا چهارم نداریم و بازیکنان را در سن ۲۰ سالگی از دست میدهیم، چون جایی برای بازی کردن ندارند.»
