به گزارش ایسنا، «برهم صالح» کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و «الکساندر دی کرو» رئیس برنامه توسعه سازمان ملل متحد در مصاحبهای با خبرگزاری آسوشیتدپرس در جریان سفر مشترک به افغانستان گفتند: «از رخدادهای گذشته عبرت گرفتیم که نادیده گرفتن افغانستان کار خوبی نیست.»
صالح که از طریق ارتباط ویدیویی صحبت میکرد، گفت اگرچه چالشها و مشکلات زیادی همچنان پابرجاست، تعامل، حمایت و ترویج سیاستهای مناسب برای اطمینان از امنیت و ثبات افغانستان عاقلانهتر است. بدون آن، فکر میکنم ممکن است با تمام پیامدهای چنین بیثباتی، چه گسترش مواد مخدر، افراطگرایی، فعالیتهای مجرمانه یا جابهجایی پناهندگان، در معرض خطر قرار بگیریم.
این اظهارات از سوی این دو مقام ارشد سازمان ملل در حالی مطرح شده که پس از چهار دهه جنگ، افغانستان به کشوری فقیر و وابسته به کمکهای خارجی تبدیل شده که اکنون با بحرانهای متعددی از جمله بلایای طبیعی و تغییرات اقلیمی و بزرگترین هجوم پناهندگان بازگشته دست و پنجه نرم میکند.
دی کرو به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «در افغانستان، هرگز بحرانی به خودی خود وجود ندارد. همیشه بحران، بحران دیگری را ایجاد کرده است و این چیزی است که اینجا میبینید.»
از سال ۲۰۲۳، نزدیک به ۶ میلیون نفر به افغانستان بازگشتهاند که اکثر قریب به اتفاق آنها از پاکستان و ایران هستند. مقامات سازمان ملل متحد گفتند که انتظار میرود امسال تقریبا دو میلیون نفر دیگر نیز به افغانستان بازگردند.
بازگشت آوارگان افغان با کاهش شدید کمکهای بینالمللی و دولت طالبان، محرومیت زنان و دختران و ممنوعیت آنها از اکثر مشاغل شدید شده است. این کشور همچنین از نظر بینالمللی منزوی است. از زمان به قدرت رسیدن مجدد طالبان در پی خروج پر هرج و مرج نیروهای تحت رهبری ایالات متحده در اوت ۲۰۲۱، هیچ کشور غربی رسما دولت افغانستان را به رسمیت نشناخته است. روسیه اولین کشوری بود که رسما در سال ۲۰۲۵ این کار را انجام داد.
ماه گذشته، هیاتی از دولت طالبان برای دیدار با کارکنان اتحادیه اروپا و گفتوگو در مورد خدمات دیپلماتیک و بازگشت افغانها از کشورهای اروپایی به بروکسل سفر کرد. این دیدار نشان دهنده شکاف کوچکی در انزوای دیپلماتیک افغانستان بود.
دو مقام ارشد سازمان ملل متحد گفتند که با وجود چالشهای قابل توجه، افغانستان در برخی زمینهها، به ویژه در امنیت و مبارزه با فساد و تولید مواد مخدر، پیشرفتهایی را نشان داده است.
دی کرو به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «من چشم خود را بر این واقعیت نمیبندم که پیشرفتی وجود دارد و شاید پیشرفتی که پنج سال پیش هیچکس انتظار آن را نداشت اکنون در افغانستان شاهدش هستیم. تولید مواد مخدر در کشوری که یکی از تولیدکنندگان اصلی تریاک و هروئین در جهان بود، ۹۵ درصد کاهش یافته است. اگر اکنون جامعه بینالمللی به افغانستان پشت کند، عواقب آن فقط در افغانستان نخواهد بود. عواقب آن بسیار بسیار گستردهتر خواهد بود.»
وی در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: «پیام به کشورهای غربی این است؛ اگر میخواهید جامعهای باثبات و آرام در افغانستان داشته باشید، فقط با سیاست داخلی به آن دست نمییابید. اگر میخواهید در صلح و ثبات زندگی کنید، همسایه شما نیز باید در صلح و ثبات باشد.»
دی کرو با اشاره به اینکه ۴۲۲ مرکز پزشکی در افغانستان به دلیل کمبود بودجه در عرض یک سال تعطیل شدهاند، گفت: «این مراکز به دلیل کمبود بودجه تعطیل شدهاند. این یعنی بیش از سه میلیون نفر تحت تاثیر قرار گرفتهاند و دسترسی خود را به خدمات پزشکی اولیه از دست دادهاند.»
اوایل امسال، برنامه جهانی غذا اعلام کرد که کاهش بودجه باعث شده است که از هر چهار کودک مبتلا به سوءتغذیه حاد که درخواست کمک میکردند، سه نفر را رد کند، زیرا دیگر بودجهای برای تغذیه آنها نداشت.
دی کرو با اشاره به اینکه بودجه چنین برنامههایی به شدت کاهش یافته است، گفت: «اگر نتوانیم به همکاری با کشاورزان برای ارائه جایگزینی برای تولید مواد مخدر ادامه دهیم، کشت مواد مخدر میتواند بازگردد.»
برهم صالح نیز به آسوشیتدپرس گفت، اگرچه توجه بینالمللی از افغانستان منحرف شده است، اما اکنون فرصتی برای سایر نقاط جهان وجود دارد تا با این کشور تعامل کنند. بسیار مهم است که به جهان یادآوری کنیم که هزینه عدم اقدام بسیار بیشتر از اقدام است. شما نمیتوانید افغانستان را نادیده بگیرید و آنچه در افغانستان اتفاق میافتد لزوما در افغانستان نمیماند.
انتهای پیام
