عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ با دو مسابقه متفاوت آغاز شد؛ دو دیداری که هرکدام داستانی کاملاً مجزا داشتند. در نخستین مسابقه، فرانسه برای عبور از سد پاراگوئهای جنگنده و سرسخت، مجبور شد تا واپسین دقایق برای شکستن مقاومت حریف تلاش کند و در نهایت با تکگل کیلیان امباپه به پیروزی برسد. چند ساعت پیش از آن نیز مراکش با ارائه یکی از کاملترین نمایشهای خود در سالهای اخیر، کانادا را با سه گل شکست داد تا ضمن صعود مقتدرانه به جمع هشت تیم برتر جهان، رکورد شکستناپذیری خود را به عدد خیرهکننده ۳۴ مسابقه برساند.
به این ترتیب نخستین شب مرحله حذفی جام جهانی، هم نمایش فوتبال تدافعی و فرسایشی را به تصویر کشید و هم نمونهای از فوتبال مدرن، سریع و هجومی را؛ دو مسابقه با دو سبک کاملاً متفاوت که در نهایت چهارمین و پنجمین تیمهای راهیافته به مرحله یکچهارم نهایی را معرفی کردند.
اگر حذف آلمان توسط پاراگوئه در مرحله قبل برای بسیاری غافلگیرکننده بود، نمایش این تیم برابر فرانسه ثابت کرد آن اتفاق کاملاً تصادفی نبوده است. گوستاوو آلفارو بار دیگر تیمش را با همان ساختار دفاعی منظم، خطوط فشرده و پرسهای مقطعی به زمین فرستاد؛ تیمی که بیش از آنکه به مالکیت توپ فکر کند، به از بین بردن ریتم بازی فرانسه و خارج کردن ستارههای این تیم از تمرکز ذهنی میاندیشید.
از همان دقایق ابتدایی، برخوردهای شدید، خطاهای پیاپی و درگیریهای فیزیکی، ریتم مسابقه را کند کرد. بازیکنان پاراگوئه تقریباً در هر دوئل تنبهتن با نهایت قدرت ظاهر میشدند و تلاش میکردند اجازه ندهند امباپه، دمبله و بارکولا در فضای باز صاحب توپ شوند.
فرانسه مطابق انتظار مالکیت توپ را در اختیار داشت اما این برتری عددی، فرصت چندانی خلق نمیکرد. شوامنی و رابیو بارها سعی کردند با پاسهای عمقی خط دفاعی پاراگوئه را بشکنند اما تراکم نفرات حریف اجازه نفوذ نمیداد. دمبله نیز هر بار که در سمت راست صاحب توپ میشد با دو یا سه مدافع روبهرو بود و ناچار به عقب بازی میکرد.
در سوی مقابل، پاراگوئه نیز اگرچه کمتر حمله میکرد اما روی ضدحملات و ارسالهای بلند برای خولیو انسیسو خطراتی ایجاد کرد. البته خط دفاعی فرانسه با حضور سالیبا و اوپامکانو اجازه نداد این موقعیتها به تهدیدی جدی برای دروازه مایک منیان تبدیل شوند.
۴۵ دقیقه نخست تقریباً همان چیزی بود که سرمربی پاراگوئه در ذهن داشت؛ بازی کمموقعیت، درگیرانه و بدون فضای کافی برای هنرنمایی ستارههای فرانسه.
فرانسویها با وجود در اختیار داشتن توپ، فقط چند شوت از پشت محوطه و یکی دو ارسال خطرناک روی دروازه اورلاندو خیل ایجاد کردند و در نهایت دو تیم با تساوی بدون گل راهی رختکن شدند.
دیدیه دشان در آغاز نیمه دوم تیمش را هجومیتر کرد و با تغییرات تدریجی، فشار حملات را افزایش داد. ورود دزیره دوئه جریان بازی را تغییر داد؛ بازیکنی که با سرعت، قدرت حمل توپ و دریبلهایش توانست تعادل خط دفاعی پاراگوئه را بر هم بزند.
در دقیقه ۷۰ همین بازیکن پس از نفوذ به محوطه جریمه با برخورد دیگو گومز سرنگون شد. داور ابتدا دستور به ادامه بازی داد اما پس از بازبینی تصاویر توسط کمکداور ویدئویی، نقطه پنالتی را نشان داد.
حتی در این لحظه نیز حواشی ادامه داشت و بازیکنان پاراگوئه با اعتراضهای طولانی و حتی تلاش برای ایجاد ناهمواری در نقطه پنالتی، قصد برهم زدن تمرکز امباپه را داشتند؛ ترفندی که البته نتیجهای نداشت.
کیلیان امباپه با آرامشی مثالزدنی پشت توپ ایستاد و با ضربهای دقیق، اورلاندو خیل را فریب داد تا تنها گل مسابقه به ثمر برسد.
این گل علاوه بر صعود فرانسه، چند رکورد مهم نیز برای کاپیتان خروسها به همراه داشت. امباپه با این گل شمار گلهای خود در جام جهانی ۲۰۲۶ را به هفت رساند و مجموع گلهایش در ادوار جام جهانی را نیز به عدد ۱۹ در تنها ۱۹ مسابقه افزایش داد؛ آماری استثنایی که فقط می توان آن را تحسین کرد.
پس از گل، فرانسه فرصتهای دیگری نیز برای افزایش اختلاف داشت اما اورلاندو خیل با واکنشهای عالی برابر ضربات بارکولا، دمبله و اولیسه اجازه نداد اختلاف بیشتر شود.
در نهایت شاگردان دیدیه دشان با وجود تحمل مسابقهای دشوار، به پیروزی یک بر صفر رسیدند تا بار دیگر نشان دهند تیمهای مدعی در مسابقات حذفی، حتی زمانی که بهترین نمایش خود را ارائه نمیدهند نیز راه پیروزی را پیدا میکنند.
اگر مسابقه فرانسه و پاراگوئه نبردی فرسایشی بود، دیدار کانادا و مراکش نمایش کامل فوتبال هجومی و منظم مراکشیها محسوب میشد.
تیم ملی مراکش که در سالهای اخیر روندی فوقالعاده را پشت سر گذاشته، از همان ابتدای مسابقه کنترل بازی را در اختیار گرفت و اجازه نداد کانادا بتواند از سرعت مهاجمانش استفاده کند.
تنها هشت دقیقه از مسابقه گذشته بود که اولین ضربه سنگین وارد شد. حمله سریع مراکش با پاس دقیق در عمق همراه شد و سفیان رحیمی با فراری هوشمندانه در موقعیت تک به تک قرار گرفت و گل نخست را به ثمر رساند؛ گلی که برنامه تاکتیکی کانادا را از همان ابتدا بر هم زد.
پس از این گل، کاناداییها تلاش کردند با استفاده از سرعت جاناتان دیوید و تاجون بیوکنن به بازی بازگردند اما سازمان دفاعی مراکش با هدایت اشرف حکیمی و مزراوی، تقریباً هیچ فضای مناسبی در اختیار مهاجمان حریف قرار نداد.
ستاره بیچونوچرای این مسابقه عزالدین اوناهی بود؛ هافبکی که هم در میانه میدان نبض بازی را در اختیار داشت و هم با دو گل ارزشمند، نقش اصلی را در صعود تیمش ایفا کرد.
در دقیقه ۵۰، اوناهی با حرکتی ترکیبی و ضربهای دقیق اختلاف را به دو گل افزایش داد و هرگونه امید کانادا برای بازگشت را از بین برد.
پس از این گل، مراکش مالکیت توپ را مدیریت کرد، ریتم مسابقه را در اختیار گرفت و با گردش سریع توپ، بازیکنان کانادا را وادار به دوندگیهای طولانی کرد.
در حالی که کانادا برای کاهش اختلاف جلو کشیده بود، اوناهی بار دیگر در دقیقه ۸۲ با حضور بهموقع در محوطه جریمه دومین گل شخصی خود و سومین گل تیمش را به ثمر رساند.
در وقتهای تلفشده نیز سفیان رحیمی با فرار دیگری موفق شد گل سوم مراکش را ثبت کند تا پیروزی شیرهای اطلس کامل شود و اختلاف سه گل روی تابلوی ورزشگاه نقش ببندد.
مهمترین دستاورد این پیروزی تنها صعود به جمع هشت تیم برتر جهان نبود. مراکش با شکست کانادا، رکورد شکستناپذیری خود را به ۳۴ مسابقه متوالی رساند؛ آماری که جایگاه این تیم را بهعنوان یکی از باثباتترین قدرتهای حال حاضر فوتبال ملی تثبیت میکند.
شاگردان سرمربی مراکش طی این روند طولانی، برابر بسیاری از قدرتهای فوتبال جهان نیز شکست نخوردهاند و اکنون با اعتمادبهنفسی مثالزدنی وارد مرحله یکچهارم نهایی میشوند؛ مرحلهای که میتواند آنها را یک گام دیگر به تکرار یا حتی فراتر رفتن از افتخار تاریخی جام جهانی ۲۰۲۲ نزدیک کند.
شب نخست مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ نشان داد که از این مرحله به بعد، کیفیت فنی بهتنهایی تضمینکننده پیروزی نیست. فرانسه برای عبور از تیمی جنگنده و منظم مانند پاراگوئه به پنالتی، صبر و درخشش ستارههایش نیاز داشت، در حالی که مراکش با نمایش هماهنگ و فوتبال روان خود، یکی از مقتدرانهترین پیروزیهای این دوره از رقابتها را به ثبت رساند.
فرانسه اکنون با امباپه آماده نبردی سختتر در مرحله یکچهارم نهایی خواهد شد؛ جایی که کوچکترین اشتباه میتواند رؤیای قهرمانی را پایان دهد. در سوی دیگر، مراکش با تداوم روند شکستناپذیری و نمایش خیرهکننده مقابل کانادا، این پیام را به تمام مدعیان ارسال کرد که شیرهای اطلس تنها برای حضور در جمع هشت تیم برتر به آمریکا نیامدهاند و همچنان یکی از خطرناکترین تیمهای جام جهانی ۲۰۲۶ به شمار میروند.
