محمد محمدی کارشناس فوتبال و مدیریت در این رشته همچنین دروازهبان اسبق تیم ملی در گفتگو با خبرورزشی، درباره حضور تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ اظهاراتی را مطرح کرد.
برآورد شما از حضور تیم ملی در جام جهانی چه بود؟
با توجه به اتفاقات و شرایطی که برای تیم ملی پیش از حضور در جام جهانی رخ داد و همه مسائل تحت الشعاع جنگ علیه کشورمان قرار گرفت نتیجه بد نبود. جا دارد من یک نکتهای را در رابطه با همین جنگ مطرح کنم.
چه نکتهای؟
در این دوره از جام جهانی مشخص شد علی رغم اینکه همه سعی دارند بگویند ورزش از سیاست جداست ولی کاملا شاهد بودیم که اینطور نیست و اتفاقاً ورزش و به ویژه فوتبال خیلی هم سیاسی است. اتفاقاتی که پیرامون این مسابقات برای تیم ملی ما رخ داد نشان داد دو موضوع سیاست و ورزش کاملاً در کنار هم هستند به ویژه در عرصههای بینالمللی و پرمخاطب این چنینی.
چه شد که به این نتیجه رسیدید؟
اگر نگاهی به اتفاقات قبل از ورود ما به جام جهانی بیندازید متوجه میشوید چطور برخی تیمهای خوب که ما آنها را برای دیدار تدارکاتی با تیم ملی در نظر گرفته بودیم یکی بعد از دیگری از رویارویی با ما انصراف دادند و در نهایت مجبور شدیم بازی درون تیمی برگزار کنیم. چنین مسابقاتی برای یک تورنمنت بزرگ در حد جام جهانی روی وضعیت روحی روانی و آمادگی فنی بازیکنان تاثیر میگذارد. آنهایی که فوتبال بازی کردهاند متوجه منظور من میشوند.
دیگر چه مشکلاتی وجود داشت که مورد نظر شماست؟
ما عملاً از اوایل اسفند دیگر لیگ نداشتیم. فوتبالیستی هم که در کوران مسابقات لیگ قرار نگیرد هر چقدر هم که تمرین بدنسازی کند و تحت اختیار کادر فنی تیم ملی باشد باز هم نمیتواند آنطور که باید و شاید خروجی داشته باشد. ضمن اینکه اکثر بچههای تیم ملی لژیونر بودند و درست است که تیم ملی از اوایل فروردین در اختیار کادر فنی بود اما در واقع اردوی اصلی ما از آنتالیا شروع شد که همه جمع شدند. آنجا هم که بازی درون تیمی داشتیم و دو بازی با تیمهای کاملاً معمولی آفریقایی یا زیر ۲۱ ساله های تیخوانا.
در این باره بخوانید: بزرگترین دستاورد تیم ملی نصیب استقلال و پرسپولیس شد
وضعیت تیم در دیدار مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر را چطور ارزیابی کردید؟
طبیعتاً ما باید بازی اول را میبردیم تا با کسب سه امتیاز به لحاظ روحی روانی شرایط خیلی خوبی برای دو بازی بعد پیدا میکردیم که آن وقت حداقل با یک مساوی میتوانستیم ۴ امتیازی شویم ولی همه اتفاقات رخ داده قبل از ورود ما به جام جهانی باعث شد تا عملکرد تیم از نظر ذهنی آن چیزی نباشد که انتظار می رفت. دیدیم در نیمه دوم بازی با نیوزیلند بچهها کم کم از آن حالت روحی روانی جدا شدند و توانستیم بازی بهتری را به نمایش بگذاریم. ولی تا قبل از آن همه چیز تحت الشعاع مسائل بیرونی قرار داشت. بعد هم که یک بازی محتاط مقابل بلژیک انجام دادیم که فقط یک مساوی از این تیم خوب اروپایی بگیریم که موفق هم بودیم. در نهایت هم مقابل مصر یک بازی تحت فشار را انجام دادیم که انصافاً در ۱۰ دقیقه پایانی حریف کاملاً زیر توپ میزد و تسلیم شده بود. مصر به مساوی مقابل ما کاملاً راضی بود. اما باید انصاف را هم در نظر گرفت چون ما فوق العاده بدشانس هم بودیم.
چطور؟
تیم ما فوق العاده بدشانس هم بود. توپهایی که به تیر دروازه خوردند، آفسایدهایی که میلیمتری گرفته شد و در نهایت ضرباتی که تبدیل به گل نشدند و ماجرای بازی آخر الجزایر و اتریش. از طرفی مقابل بلژیک و مصر هم گلهای راحتی خوردیم. می دانم اینها همه بهانه است اما به طور کلی باید گفت که فوتبال هم مثل زندگی است و گاهی اوقات بالا و پایین دارد که متاسفانه این بار برای فوتبال ما همه اتفاقات در زندگی این دوره از جام جهانی پایین بود.
با در نظر گرفتن عملکرد ناموفق کادر فنی تیم ملی با امیر قلعه نویی در جام ملتهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۶ در حد فاصل باقیمانده شش ماهه تا شروع جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا در عربستان به نظر شما میتوان باز هم به این کادر فنی اعتماد کرد یا بهتر است آن را تغییر بدهیم؟
به نظرم باید با همین گروه کار را ادامه بدهیم اما باید کادر فنی را تقویت کنیم. کادر امیر قلعه نویی فوق العاده با شخصیت است اما نیاز به تجربه هم حس میشود. حضور هومن افاضلی که سالیان سال در اردوهای تیم ملی از زمان بلاژویچ تا امروز بوده قطعاً مفید است اما آندرانیک تیموریان و رحمان رضایی با وجود سابقه ملی خیلی خوب و اینکه هر دو جزو فوتبالیستهای نمونه ما هستند اما مشخص شد که نمیتوانند کمک خاصی به امیر قلعهنویی بکنند. دنیای بازیگری با مربیگری دو دنیای متفاوت است.
در همین راستا بخوانید: آقای تاج، آقای قلعهنویی! این شما و این هم نظر مردم/ البته اگر مهم است! +عکس
از نظر تیمی چطور! میتوان با همین نفرات در جام ملتها به میدان رفت؟
قطعاً نمیشود. این بچهها همین حالا هم شرایط سنی بالایی دارند و تا ۶ ماه دیگر اوضاع برایشان سختتر هم خواهد شد. آن هم با آن تیم های سرعتی آسیایی که در جام جهانی دیدم. به نظرم باید جوانترها را در کنار این بازیکنان تمرین بدهند و با یک گروه قوی از آنالیزورها و تمرین دهندهها وارد جام ملتهای آسیا بشوند. در غیر این صورت نتیجه خاصی نمیگیریم. امیر قلعه نویی باید این ریسک را بپذیرد و جوانان با استعداد که خیلی از آنها هم لیاقت پوشیدن پیراهن تیم ملی را دارند را بازی بدهد.
قلعه نویی پیش از اعزام تیم ملی به جام جهانی قول داده بود که اتفاقات مهمی در این دوره برای تیم ایران رخ میدهد. چه شد که این اتفاق نیفتاد؟
اینکه چه شد را توضیح دادم اما به طور کلی معتقدم ای کاش امیر قلعه نویی آن قول را نمیداد. فوتبال ورزش لحظهها و ثانیههاست و اصلاً نمیتوان آن را پیش بینی کرد. قبل از شروع مسابقات کمتر کسی انتظار داشت آلمان و هلند به این سرعت حذف بشوند. تیم کیپ ورد جزو ۳۲ تیم صعود کرده باشد یا ترکیه به مرحله بالاتر راه پیدا نکند اما در فوتبال هر ثانیه ممکن است یک اتفاق عجیب و جدید رخ بدهد. نمونه بارز همه این مسائل بازی الجزایر و اتریش بود که ظرف ۳ دقیقه ما به جام جهانی برگشتیم و دوباره از آن خارج شدیم. بار دیگر ثابت شد در فوتبال نمی توان قول داد البته اینها همه برای من و همه اهالی فوتبال تجربیاتی است که البته تلخ به دست میآید.
به عنوان آخرین سوال؛ انصافاً توقع نداشتید تیم ملی به دور بالاتر صعود کند و اینکه صعود نکرد ناراحتتان نکرد؟
طبعاً ناراحت شدم. من هم مثل همه مردم دوست داشتم تیم ملی بالاخره این طلسم را بشکند. جا دارد به تک تک بچههای تیم ملی خسته نباشید بگویم که با تمام مشکلات و کمبودها سعی کردند عملکرد خوبی در این جام داشته باشند. فکر میکنم مردم از تماشای تیم ملی و فوتبالش لذت بردند چون قطعاً همه بچهها با تمام وجود دوست داشتند به دور بالاتر صعود کنند اما ما تدارک خوبی نداشتیم. من همیشه در این قبیل موارد یک مثال میزنم. اینکه نمیشود شما لقمه نان و پنیر بگیرید و مزه چلوکباب را در دهانتان حس کنید. برای چشیدن مزه چلوکباب باید به همان اندازه هزینه شود. ما برای بزرگی کردن و نتیجه گرفتن باید فکر بزرگ و عملگرایی درست داشته باشیم.
بیشتر بخوانید: در جامملتها هر نتیجهای بگیریم مهم نیست؛ از قلعهنویی بپرسید/ امیر قول داد ولی در فوتبال گاهی نمیشود
