به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما خروج نیروهای آمریکا از عراق طی چند روز گذشته در رسانههاى محلى و بینالمللى بسیار داغ شد و رسانهها چنان وانمود میکردند که آمریکا پس از دو دهه حضور نظامى، حالا قصد دارد عراق را ترک کند، اما نگاهى واقعبینانه به تحولات داخلى عراق و منطقه نشان میدهد که این برداشت سادهانگارانه است
واقعیت این است که عقبنشینى جزئى نیروهاى آمریکایى از برخى پایگاهها نتیجه توافق دو ساله بغداد و واشنگتن است و هر دو طرف به این نتیجه رسیدهاند که نیازى به ائتلاف بینالمللى ضد داعش نیست بنابراین برنامه عقبنشینى از اول ماه نهم ۲۰۲۵ تا اول ماه نهم ۲۰۲۶ زمانبندى شده است، اما این عقبنشینى به معناى پایان حضور آمریکا نیست بلکه یک جابهجایى تاکتیکى است
در این چارچوب نیروها از بغداد و عینالاسد به اربیل مرکز اقلیم کردستان منتقل میشوند تا در جایى امنتر مستقر شوند و از حملات موشکی و پهپادی گروههاى مقاومت در امان بمانند این جابهجایى به آمریکا فرصت میدهد هم حضورش را حفظ کند و هم نزدیکتر به مرزهاى سوریه باشد جایى که مىتواند فشار بیشترى بر دمشق وارد کند و همزمان از منافع اسرائیل حمایت کند
موضوع جنگجویان خارجى مثل ایغورها و قفقازىها که در سوریه ماندهاند همچنان حل نشده است و غرب در تلاش است آنها را به منطقهاى دیگر منتقل کند این یعنى تهدید امنیتى نه تنها از بین نرفته بلکه ممکن است در شکل تازهاى ظاهر شود
در نهایت آنچه به عنوان خروج آمریکا مطرح میشود بیشتر یک بازی سیاسى و رسانهاى است و واشنگتن همچنان میخواهد نقش کلیدى در عراق و تحولات منطقه داشته باشد، اما این بار با هزینه اى کمتر و موقعیتى امنتر در اربیل