ورزش سه: بازی برای ایران مقابل افغانستان آرام پیش میرفت که در دقیقه ۲۰ یک اشتباه در عقب زمین همهچیز را عوض کرد. توپ در میانه زمین لو رفت و با یک پاس عمقی، مهاجم افغانستان پشت مدافعان صاحب موقعیت شد. نیازمند تا جایی که میتوانست زاویه را بست اما ضربه حریف از او گذشت و کلینشیتش خیلی زود از بین رفت. واکنش شماره یک ایران بعد از گل واضح بود. رو به مدافعان ایستاد، با دست اشاره کرد که خط میانی نزدیکتر شود و شکاف بین خطوط بسته بماند.
در ادامه نیمه اول، نیازمند چند بار با خروجهای مطمئن روی ارسالها فشار را خنثی کرد و آغازگر ضدحملات شد. با این حال همان گل ابتدایی، تصویر کلی شب او را تغییر داد. ایران مالکتر بود اما هر بار که فاصله خطوط زیاد میشد، حریف سعی میکرد با انداختن یک توپ پشت مدافعان دردسر درست میکرد و این همان نکتهای بود که نیازمند کنار محوطه بارها به همتیمیها گوشزد کرد.
برای دروازهبانی که تازه پیراهن شماره یک را در این تورنمنت گرفته، چنین گلهایی ناخوشایند است. نه از جنس اشتباه فردی، بلکه محصول یک بینظمی لحظهای که سنگربان را تنها میگذارد. نیازمند امروز از نظر تمرکز و شروع مجددها خوب بود اما برای بازگشت به مسیر کلینشیت، تیم باید فاصله خطوط را کم کند و پوشش پشت مدافعان کناری دقیقتر شود. او از همان لحظه گل، همین را میخواست: دفاع جمعوجورتر و بازی کمریسکتر جلوی محوطه.