به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ سازمان‌های دفاع از مطبوعات در اکوادور روز پنجشنبه اعلام کردند در بحبوحه خشونت‌های فزاینده در این کشور، از ابتدای سال کنونی میلادی تهدید‌های مرگ علیه خبرنگاران به شدت افزایش یافته است.
بنا بر اعلام این سازمان ها، بین ژانویه تا اوت امسال، ۲۱۶ مورد حمله به روزنامه نگاران ثبت شده است که ۱۵ مورد آن تهدید به مرگ بود.
به گزارش خبرگزاری فرانسه از کیتو، سوزانا موران، رئیس سازمان غیردولتی «روزنامه نگاران بدون زنجیر» (Periodistas sin cadenas)، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «موارد تهدید‌های خبرنگاران به مرگ در مقایسه با موارد ثبت شده در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ صد درصد افزایش داشته است.»
اکوادور که بین کلمبیا و پرو -دو تولیدکننده بزرگ کوکائین در جهان- قرار دارد و زمانی جزیره صلح در آمریکای لاتین به شمار می‌رفت، با موج بی‌سابقه خشونت‌های مربوط به جنایات سازمان‌یافته و قاچاق مواد مخدر مواجه شده است.
سواحل اقیانوس آرام، مرکز صادرات کوکائین و پایگاه باند‌های تبهکار، مدت‌هاست کانون این خشونت‌هاست که حالا کیتو، پایتخت اکوادور را تحت تأثیر قرار داده است. جایی که یکی از نامزد‌های اصلی انتخابات ریاست جمهوری نهم اوت توسط قاتل‌های کلمبیایی ترور شد. زندان‌های کشور همچنین صحنه کشتار‌های مکرر بین زندانیان عضو باند‌های رقیب شده است.
در این شرایط، کار روزنامه نگاران بیش از پیش خطرناک است. بیشتر آن‌ها آخرین اخبار انتخاباتی را با جلیقه‌های ضدگلوله، کلاه ایمنی و گاهی در داخل خودرو‌های زرهی پوشش می‌دادند.
در سال گذشته، ۳۵۶ حمله علیه مطبوعات ثبت شد که سه مورد آن ترور بود. شمار این حملات ۶۷ مورد بیشتر از سال ۲۰۲۱ بود.
در سال ۲۰۲۳ هیچ روزنامه نگار فعالی کشته نشد، اما فرناندو ویلاوینسسیو، نامزد انتخابات ریاست جمهوری که در ۹ اوت به ضرب گلوله کشته شد، یک روزنامه نگار معروف بود که رسوایی‌های فساد متعددی را افشا کرده بود.
سوزانا موران گفت: «حملات علیه روزنامه نگاران به طور فزاینده‌ای خشونت آمیز شده است. مارس گذشته، پنج پاکت حاوی USB پر از مواد منفجره به رسانه‌های مختلف ارسال شد که موجب زخمی شدن یک روزنامه‌نگار شد.
سال گذشته یک شبکه تلویزیونی هدف حمله مسلحانه قرار گرفت و در سال ۲۰۲۰ یک بمب در محوطه یک شبکه تلویزیونی دیگر منفجر شد.
سزار ریکورت از سازمان غیردولتی «فوندامِدیوس» ضمن ابراز تاسف گفت: «الگویی از معافیت از مجازات وجود دارد. در صورت حمله به آزادی بیان، حملات، قتل روزنامه نگاران، انگیزه حرفه‌ای هرگز موضوع تحقیق نیست و هیچ آمار رسمی در دست نیست.»
این سازمان‌ها همچنین «مناطق سکوت» را در کشور شناسایی کرده اند که در آن، قدرت تبهکاران روزنامه نگاران را به «خودسانسوری» می‌کشاند.
به گفته سوزانا موران، این مناطق به ویژه در «استان‌های ساحلی» که بسیار تحت تأثیر جرائم سازمان یافته هستند و همچنین در «مرز شمالی» با کلمبیا، که «وضعیت بحرانی و دراماتیک» است، شناسایی شده اند.