رئال مادرید در فصل جاری بیشتر از همیشه به بازیکنان کناری خود وابسته خواهد بود. از زمان جدایی بنزما، و با توجه به فقدان قابل پیش بینی شماره ۹ بزرگ، آنچلوتی برنامه ای جدید برای تیمش طرح ریزی کرده است. سیستم ۲-۴-۴ و طرحی که مبتنی بر قدرت فیزیکی بازیکنان به عنوان بزرگترین نقطه قوت، با هافبک هایی تنومند به رهبری جود بلینگام و رودریگو و وینیسیوس در حمله است. البته یکی از مشخصات تاکتیکی جدید رئال، اصرار به استفاده از عمق و تکیه بر نفوذ مدافعان کناری است.
کارلتو به همراه کادر مربیگری خود در اردوی پیش فصل در لس آنجلس، این برنامه را طراحی کرد و در دو بازی رسمی اخیر رئال کاملا مشهود بوده است.
آنچلوتی از داشته های خودش آگاه است. تیمی با مدافعان کناری سرعتی و قدرتمند از لحاظ فیزیکی و دارای توانایی نفود مداوم برای بمباران محوطه جریمه حریف.
کارواخال و فران گارسیا، که در دو بازی اخیر برابر بیلبائو و آلمریا بازی را از ابتدا شروع کردند، دستورات کارلتو را به خوبی انجام دادند. رئال مندی را هم دارد ولی او سبک بازی متضادی با فران گارسیا دارد و به نظر خرید جدید رئال برای برنامه مربی ایتالیایی مهره ای مناسبتر است.
فران گارسیا در فصل گذشته برای رایووایکانو دو گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد، در حالی که کارواخال با وجود اینکه گلی برای رئال نزد، پنج پاس گل داد. روندی که قصد دارد در این فصل بهبود ببخشد. او در این دو بازی روی دو گل رئال نقش داشته است.
