او میافزاید: «هیچکاک هم این کار را کرد. او راهنمای فوقالعادهای برای من بود تا بتوانم شما را بدون اینکه واقعا چیزی را ببینید بترسانم.» شروع کارگردانی در ۲۷سالگی به اسپیلبرگ کمک کرد تا در مرکز بزرگترین کارگردانهای هالیوود جای بگیرد، اما او میگوید ایجاد وحشت برای تماشاگران با همه موفقیتهایش، جنبههای منفی هم داشت و او بابت آن متاسف است. وی گفت: من واقعا و تا به امروز از کم شدن جمعیت کوسهها و ترسی که در دل مردم افتاد متاسفم. پیتر بنچلی هم که سال ۱۹۷۴ کتاب «آروارهها» را نوشت و فیلم اسپیلبرگ با اقتباس از آن ساخته شد، به صورت علنی از نقشی که کتاب او در کاهش شدید جمعیت کوسهها داشت عذرخواهی کرد. جورج برگس، مدیر برنامه تحقیقات درباره کوسهها در فلوریدا، گفته است در آن مقطع مانند یک هجوم جمعی، کشتار کوسهها سواحل شرقی آمریکا را درنوردید. او در مصاحبهای گفت: هزاران ماهیگیر پس از دیدن «آروارهها» برای صید کوسه به راه افتادند و با این فکر که آنها آدمکش هستند، جمعیتی وسیع از این آبزیان را کشتند. بنچلی پس از انتشار کتاب، بخشی از زندگیاش را صرف مبارزه و تلاش برای نجات همین موجودات دریایی کرد که در کتابش با آنها بد کرده بود. او سال ۲۰۰۶ در مصاحبهای تاکید کرد «آروارهها» فقط یک داستان بود. کوسهها انسانها را طعمه خود نمیکنند و مطمئنا هیچ کینهورزیای هم ندارند. اصلا چیزی به نام کوسه انسانخوار سرکش وجود ندارد و آنها بهندرت ممکن است بیش از یک گاز به انسان آسیب بزنند، زیرا انسانها اشتهای آنها را تحریک نمیکنند.
