به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهدمقدس،ای آسمان تمام کبوترهای بی پناه مشهد، آسمانی تر از شما هم مگر در این جهان پیدا می‌شود؟دوباره روبروی گنبد طلایی‌تان، با یک دنیا عشق ایستاده ام و با چشم‌هایی بارانی و دلی بی قرار زمزمه می‌کنم؛ سلام آسمان هشتم...

صدای نقاره‌ها را که از بلندای مناره‌ها می‌شنوم دریچه ای به وسعت تمام عالم در قلبم باز می‌شود و دوباره با نگاه مهربان شما، هستی ام را گم می‌کنم و در عشق تو ای آقای مهربانم غرق می‌شوم.

ای امام رئوفم....حرف‌هایی هست که فقط و فقط،باید روبه روی باب الجواد… تو بایستم و آنها را مثل یک راز به شما بگویم...

باید کلمه‌ها را دانه دانه کنم،مثل دانه‌های اشک؛ بکشانم شان دنبال هم، شبیه یک تسبیح،دست بگیرم و، ذکر بگویم و بعد،انگار که تسبیح پاره شود،دانه‌ها بیایند تا سرازیر شوند روی سنگ‌های حرم…

وقتی اشکهایم چکید روی سنگ‌های حرم تازه یک گنبد زرد،صحن‌هایی بهشتی همه را با یک حوض پر از آب کوثر می‌بینم آرام وضو می‌گیرم و اذن ورود را زیر لب زمزمه می‌کنم...

چیزی به مقصود نمانده است فقط کافی است چشم‌هایم را ببندم، چند قدم بردارم و بغض من را بگیرد..چشم‌هایم را که باز کنم می‌بینم مشرف شده ام و دوباره ای عشق به حریم قدسی تو مشرف شده ام...

عطر غربتت در سپیده دمان طلوع پیچیده است و چشم‌های زائرانت چونان نرگسی مست از شور عشق در گوشه گوشه صحن‌ها طواف می‌کند...

چیزی نمانده است به میلاد مهربان ترین آقای جهان.... چقدر خوب حس می‌کنیم برکت حضور مهربانترین امام را در سرتاسر این سرزمین بهشتی این حرم مطهر قدسی...

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا...

انتهای پیام/281/ی