خبرگزاری تسنیم - گروه بینالملل: سال های پس از جنگ جهانی دوم، سال های کمبود نیروی کار در انگلیس بود. از همین رو این کشور برای جبران نیروی کار مورد نیاز خود صدها مهاجر را از کشورهای کارائیب به انگلیس آورد. اما حالا مشخص شده است این نسل از مهاجران که نسل ویندراش نام دارند، قربانی سیاست های نژادپرستانه ی سازمان یافته شده اند. انگلیس، کشوری با سابقه چند صدساله در استعمارگری و برده داری هنوز هم با اجرای سیاست هایی چون «محیط خصمانه»، پرده از چهره تاریخی خود برداشته است.
برابر قوانین انگلیس پیش از سال 1973، هر مهاجری که از یکی از کشورهای مشترکالمنافع وارد انگلیس شده است، از لحاظ قانونی اجازه اقامت در این کشور را داشت. تخمین زده می شود که حدود پانصد هزار نفر در این سال ها وارد انگلیس شدند و در تمام این سال ها کار کردند، مالیات پرداختند و خود را شهروند انگلیس می دانستند. اما رسوایی ویندراش از سال 2012 یعنی پس از اصلاح قوانین مهاجرتی گریبان دولتمردان انگلیسی را گرفت و از نژادپرستی سازمان یافته این کشور در دهه های اخیر پرده برداشت.
وزارت کشور انگلیس با انتشار سندی مهم که مدت ها بود از نشر عمومی آن سرباز می زد، توضیح داد که چگونه «امپراتوری بریتانیا به ایدئولوژی نژادپرستانه وابسته بود» و تاثیر آن بر قوانین وضع شده در دوره پساجنگ جهانی دوم به چه نحوی بوده است. این سند 52 صفحهای نشان می دهد ریشه «نژادپرستی ریشهدار در رسوایی ویندراش» در این واقعیت نهفته است که «در طول دوره 1950-1981، قوانین مهاجرتی برای کاهش شمار افراد غیرسفیدپوست که اجازه زندگی و کار در بریتانیا را داشتند، طراحی شده بود.»
پنج سال پیش فاش شد که وزارت کشور انگلیس هزاران کارت ورود و اقامت متعلق به نسل ویندراش را در سال 2010 نابود کرده است و این اقدام، اثبات حقوق شهروندی اعضای فاقد ویزای این نسل را سختتر میکرد.
با اعمال تغییرات قوانین مهاجرتی در سال 2012، ساکنان این کشور برای اشتغال، اجاره، دسترسی به خدمات اجتماعی و بهداشتی باید صاحب مدارک مهاجرت قانونیشان باشند. پس از آن بود که این افراد با اینکه بیشتر زندگی خود را در این کشور به سر بردهاند با از بین رفتن کارتهای ورود قانونیشان در سال 2010 مدرکی مبنی برای اثبات وضعیت قانونی خود ندارند.
این وضعیت برای این افراد مشکل متعددی به وجود آورده است. بعضی از کار اخراج شدهاند، بعضی نمیتوانند از کشور خارج شوند و بعضی به دلیل اقامت غیرقانونی اخراج شدهاند.
در این گزارش آمده است: «تجربیات جوامع سیاهپوست در بریتانیا نشان میدهد که قانون و کیفیت زندگی آنها در بریتانیا با جوامع سفیدپوست متفاوت بوده است. قوانین مهاجرتی که در سالهای 1962، 1968 و 1971 وضع شد برای کاهش جمعیت افرادی طراحی شد که پوست سفید ندارند.»
در نتیجه این سیاستها بسیاری از بومیان سالمند سیاهپوست اجازه کار، دسترسی به خدمات، بیمه و کمک هزینههای دولتی را از دست دادند. در مواردی حتی تحت بازداشت قرار گرفته و از کشور اخراج شدند. برخی حتی به کشورهایی تبعید شدند که از زمان کودکی آن جا را ندیده بودند.
اما آیا ماجرا به همین تمام می شود؟ آیا نژادپرستی فقط مربوط به گروهی از مهاجران رنگین پوستی است که سال ها قبل وارد انگلیس شدند؟
چند هفته قبل، پلیس انگلیس با انتشار گزارشی به صورت رسمی پذیرفت که پلیس درگیر نژادپرستی، تبعیض و جانبداری است. دانشگاه بیرمنگهام نیز با انتشار نتیجه تحقیقات خود نشان داد حدود 26 درصد از شهروندان انگلیسی احساسی منفی نسبت به مسلمانان دارند. همچنین 18 درصد از شهروندان این کشور با ممنوعیت پذیرش مهاجران مسلمان موافق هستند.
گزارش دیگری نیز که به تازگی در روزنامه گاردین منتشر شده نشان می دهد بیش از نیمی از دانشجویان سیاهپوست در محیط دانشگاه تجربه برخورد نژادپرستانه داشته اند. همچنین آمار جرائم مبتنی بر نفرت در سال 2021 نسبت به سال قبل با افزایش 73 درصدی مواجه شده است که رقمی بسیار غافلگیرکننده است. مسلمانان و همچنین آسیایی تبارها (به دلیل همه گیری کرونا) از مهمترین قربانیان این خشونت ها هستند.
پس از قتل جورج فلویدِ سیاهپوست به دست پلیس آمریکا، بسیاری از شهروندان در کشورهای مختلف در اعتراض به نژادپرستی و حمایت از جان سیاهپوستان تظاهرات کردند. انگلیس پس از آمریکا، شاهد گسترده ترین تظاهرات های ضدنژادپرستی بود. همه این موارد بیانگر شدت و گستردگیِ نژادپرستی در این کشور و افزایش اعتراض ها علیه آن است.
در کنار همه این آمار و ارقام، تصمیم دولت انگلیس برای انتقال پناهجویان به روآندا را هم باید در نظر گرفت. انگلیس قصد دارد پناهجویانی را که پس از عبور از کانال مخاطره آمیز «مانش» وارد خاک این کشور شده اند، برای رسیدگی به پرونده درخواست پناهجویی شان به 6 هزار کیلومتر دورتر یعنی به کشور آفریقایی «روآندا» منتقل کند. این موضوع سبب انتقادهای گسترده نهادهای مدنی داخلی و بین المللی شده است. این نهادها می گویند چنین تصمیمی ریشه در نژادپرستی سازمان یافته این کشور دارد.
مطالعه این موارد در کنار هم نشان می دهد قرار گرفتن نام انگلیس در لیست کشورهای نژادپرستانه امری عادی و همیشگی و نه فقط مربوط به گذشته است. رسوایی ویندراش و بازداشت، اخراج و محرومیت از حقوق قانونی تنها نمونه ای از این نژادپرستی هاست. این موضوعات نشان می دهد دولت انگلیس همچنان با انواع سیاست های مهاجرتی و اعمال تبعیض های سازمان یافته، فعالانه به دنبال کاهش جمعیت غیرسفید در این کشور است.
نویسنده: دکتر الهام عابدینی، کارشناس مطالعات بریتانیا
