تمامی دانشآموزان اولیه دارالفنون از فرزندان درباریان، اعیان و اشراف بودند از جمله دانشآموختگان معروف دارالفنون باید به محمدحسنخان صنیعالدوله (وزیر انطباعات و رییس دارالترجمه همایونی)، احتشامالسلطنه (رییس مجلس شورای ملی اول و دوم)، میرزا کاظم محلاتی (پر شیمی نوین ایران) و میرزا جهانگیرخان روزنامهنگار و مدیر روزنامه جنجالی صوراسرافیل اشاره کرد.
دارالفنون بعد از آنکه در دیماه ۱۲۳۰ خورشیدی بهمدت ۸۰ سال پابرجا بود، در سال ۱۳۰۸ تخریب شد. در این سال میرزا یحییخان اعتمادالدوله قراگزلو، وزیر معارف وقت، ساختمان اولیه دارالفنون را در هم کوبید و با نقشه و نظارت نیکولاس مارکوف، معمار روسی، ساختمان فعلی را بازسازی کرد و در سال ۱۳۱۷، توسط مشیرالدوله مدرسه حقوق طب و نظام از مدرسه جدا شد و مدرسه از حالت آکادمیک خارج و به دبیرستان تبدیل شد .از این پس این بنا به یکی از دبیرستانهای شناخته شده و معروف تهران تبدیل شد. دارالفنون تا سال ۱۳۵۷ همچنان با کاربری دبیرستان به حیات خود ادامه میداد: اما با پیروزی انقلاب اسلامی، به مرکز تربیت معلم تبدیل شد و مدتی بعد به مرکز آموزش ضمن خدمت وزارت آموزشوپرورش اختصاص یافت تا آنکه در سال ۱۳۶۸ جزو فهرست آثار ملی ایران به ثبت در آمد و درب آن در سال ۱۳۷۵ بسته شد. مسوولان تصمیم گرفتند آنجا را مورد مرمت و بازسازی قرار دهند. در نهایت در سال ۱۳۹۸، درهای این مدرسه برای بازدید عموم باز شد.
