پری بنان که میراث‌دار پرتلاش استاد بود، بدون حمایت نهاد و ارگانی، موزه ارزشمندی از آثار و دست نوشته‌های غلامحسین بنان فراهم کرده بود.

در تمام این ۳۶ سال پس از درگذشت بنان، درِ خانه‌اش به روی همه دوستداران موسیقی باز بود، در همه محافل هنری حضوری ثمربخش داشت و برای زنده نگه داشتن نام همسرش، رنج سفر به شهرها و روستاهای دور و نزدیک را تحمل می‌کرد و گفته می‌شود کم‌تر از متولیان درخواستی داشت.