به گزاش وب گردي خبرگزاري صدا وسيما؛ دو مدل یا شکل گردشگر وجود دارد؛ عده‌ای علاقه‌مند رفتن به هتل‌های گران قیمت و مدرن در فضای شهری هستند. این بخش از گردشگران دوست دارند در محیط شهری باشند و امکانات مدرن در اختیار داشته باشند. بخش دیگر از مسافران علاقه‌مند رفتن به روستا و دور از فضای شهری هستند. دوست دارند در سفر دور از شلوغی شهر در مکانی آرام وقت بگذرانند. در روستایی که هنوز نشانه‌های شهر را ندارد.

چندسالی است که ایجاد، راه‌اندازی و میزبانی اقامتگاه‌های بوم گردی رایج و علاوه بر اینکه به شدت استقبال شده، از سوی دولت و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نیز از آن حمایت می‌شود. خانه‌های قدیمی که در آرام‌ترین و زیباترین روستا‌ها و دنج‌ترین مکان‌های طبیعی میزبان گردشگران هستند، برای گردشگران خارجی به ویژه جذاب اند. این خانه‌ها مملو از فرهنگ بومی، زندگی توام با آداب، سنن و داستان‌های محلی و غذا‌های لذیذ با مواد بومی است که همراه با شنیدن موسیقی محلی عرضه می‌شوند و در عین حال هزینه اقامت در آن‌ها ارزانتر از واحد‌های اقامتی رسمی در شهرهاست.
هوشمندی گردشگران و گرایش رو به رشد آنان برای تجربه فرهنگ‌های بومی و محلی موجب شده آنان بیشتر خواستار نزدیک شدن به شرایط زیست طبیعی و بومی، استفاده از غذا‌های سنتی و تجربه زندگی به سبک قدیم باشند. به همین سبب بوم گردی مهمترین و بهترین ظرفیت برای استفاده از این فرصت و خواست گردشگران با هدف توسعه اقتصادی و پیشرفت است.

البته فعالان حوزه گردشگری می‌گویند خانه‌های بوم گردی تنها مکانی برای اقامت مسافر نیست؛ گردشگر در این محل با میراث فرهنگی آن منطقه آشنا می‌شود از غذا‌های محلی می‌خورد و در رویداد‌های فرهنگی آن روستا شرکت می‌کند، در آخر نیز از صنایع دستی آن روستا می‌خرد.

آنچه در این میان نگران کننده است؛ وجود اقامتگاه‌های بوم گردی غیر مجاز است که تعدادشان هر روز افزایش می‌یابد. نظارتی بر این اقامتگاه‌ها وجود ندارد و همواره می‌تواند نگرانی زیادی را به وجود آورد.

نایب رئیس جامعه بوم گردی کشور با اشاره به اینکه حمایت از خانه‌های بوم گردی به توسعه در سه حوزه گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی منجر می‌شود مي گويد: خانه‌های بوم گردی تنها مکانی برای اقامت مسافر نیست. این خانه‌ها پاتوق فرهنگی است و در آن به موضوعات میراثی توجه می‌شود، همچنین تولید و عرضه محصولات صنایع دستی نیز وجود دارد در عین حال خدمات گردشگری برای مسافر انجام می‌گیرد.
اکبر رضوانیان افزود: وی شرایط کنونی مالی برخی صاحبان خانه‌های بوم گردی را نامناسب ارزیابی کرد و گفت: اگر دولت می‌خواهد به این حوزه کمک کند باید سرعت عمل داشته باشد تا نوشدارو نباشد، زیرا بسیاری از صاحبان بوم گردی‌ها در شرایط مالی بدی قرار دارند و در حال فروش ملکشان هستند.

سیستم بانکی، امهال تسهیلات فعالان گردشگری را به‌راحتی نمی‌پذیرد
رضوانیان با اشاره به ابلاغ اخیر بانک مرکزی به بانک‌ها برای امهال تسهیلات فعالان حوزه گردشگری تا پایان سال ۱۴۰۰ گفت: آنچه تاکنون شاهد بودیم این است که سیستم بانکی به راحتی زیر بار مالی این بخشنامه نمی‌رود در حالی که بانک مرکزی این بخشنامه را صادر کرده بانک‌های عامل از اعطای این تسهیلات خودداری می‌کند و این مشکل ساختاری است که باید دولت آن را رفع کند.
این فعال حوزه گردشگری افزود: برخی از بانک‌های عامل، تنها با شرط افزایش سود تسهیلات به امهال وام راضی می‌شود که پرداخت سود بیشتر برای صاحبان مشاغل گردشگری، با توجه به رکود سفر اصلا ممکن نیست.
رضوانیان گفت: محدودیت سفر در دوره کرونا تنها سبب رونق گرفتن فعالیت اقامتگاه‌های بوم گردی غیرمجاز می‌شود و هیچ نظارتی بر بوم گردی غیر مجاز وجود ندارد.

نایب رئیس جامعه بوم گردی کشور فرایند تمدید و صدور مجوز برای خانه‌های بوم گردی را نیز سخت و کند ارزیابی کرد و گفت: این شرایط سبب می‌شود بسیاری افراد از اخذ مجوز و تمدید آن صرف نظر کنند. یکی از روش‌های رفع این موانع ایجاد بستر و تسهیل گری موضوع آموزش با فعالان این حوزه است.
وی با بیان اینکه خانه‌های بوم گردی برای ثبت مجوز باید از وزارت میراث فرهنگی گردشگری، آتش نشانی، وزارت بهداشت نیروی انتظامی و اطلاعات مجوز‌های لازم را اخذ کنند گفت: در حالیکه واحد‌های غیر مجاز هیچ کدام از این مجوز‌ها را نمی‌گیرند و به راحتی و به سرعت اقدام به راه اندازی بوم گردی شان می‌کنند.

برای شکایت و بسته شدن اقامتگاه‌های بوم گردی غیرمجاز، باید استشهاد جمع آوری شود تا نیروی انتظامی مداخله و اقدام به تعطیلی اقامتگاه کند. این فرایند سختی است، برای همین بسیاری اقامت‌های بوم گردی به فعالیت شان ادامه می‌دهند.
منبع: ايرنا