محمدمهدی زارع دو فصل قبل یکی از پدیدههای فوتبال ایران بود؛ مدافعی جوان که عملکرد درخشانش باعث شد چندین باشگاه بزرگ، از جمله پرسپولیس، برای جذب او وارد رقابت شوند. با این حال، در اتفاقی غیرمنتظره راهی فوتبال روسیه شد و به اخمت گروزنی پیوست؛ انتقالی که برخلاف انتظار، فرصت زیادی برای بازی در اختیارش قرار نداد و او بیشتر فصل را روی نیمکت سپری کرد.
حالا پرسپولیس سرانجام موفق به جذب زارع شده، اما این انتقال از همان ابتدا با ابهامات زیادی همراه است. شهاب زندی، مدیرعامل باشگاه نساجی، مدعی شده که پرسپولیس تنها برای دریافت رضایتنامه این مدافع حدود ۹۰۰ هزار دلار پرداخت کرده؛ رقمی بسیار سنگین برای بازیکنی که در یک سال گذشته عمدتاً نیمکتنشین بوده و دقایق بازی محدودی داشته است.
البته کمتر کسی در استعداد و کیفیت فنی محمدمهدی زارع تردید دارد و او همچنان یکی از آیندهدارترین مدافعان فوتبال ایران محسوب میشود. اما سؤال اصلی اینجاست که آیا پرداخت چنین مبلغی برای رضایتنامه بازیکنی که یک فصل کمفروغ را پشت سر گذاشته، از نظر اقتصادی و فنی منطقی است؟
این انتقال بار دیگر نگاهها را به سیاستهای نقلوانتقالاتی پرسپولیس معطوف کرده است؛ جایی که مشخص نیست بر چه اساسی حاضر شدهاند برای جذب مدافعی که طی یک سال اخیر بیشتر نیمکتنشین بوده، چنین هزینه سنگینی پرداخت کنند. اگر رقم مطرحشده صحت داشته باشد، مدیران پرسپولیس باید توضیح دهند منطق این سرمایهگذاری چیست و چرا چنین مبلغی برای رضایتنامه یک بازیکن هزینه شده است.
بیشتر بخوانید: آقای پدیده در پرسپولیس؛ این یک سال تاخیر چه سودی برای بازیکن و فوتبال ایران داشت؟
