«بارسا هیچ قدمی برنداشت تا به فران بگوید خواهان تمدید با اوست.» این یک بی‌تفاوتی از سوی باشگاه بود که مهاجم اسپانیایی را غافلگیر کرد؛ آن هم بعد از دو فصل درخشش در بالاترین سطح زیر نظر هانسی فلیک که در آن با آمار و ارقام خوب پاسخ اعتماد مربی را داده بود.

فران در دو فصل اخیر میانگین بیست گل را به ثبت رسانده و بر این باور است که از فرصت‌هایی که هانسی فلیک برای ورودش به تیم ایجاد کرده، به بهترین شکل بهره برده است.

این سکوت از چشم این ملی‌پوش اسپانیایی دور نماند. فران پس از تثبیت خود به عنوان یکی از قابل‌اعتمادترین مهاجمان ترکیب و تبدیل شدن به یک فوتبالیست بسیار مهم در رختکن، انتظار یک حرکت حاکی از اعتماد را از سوی باشگاه داشت.

اما جنبه دومی هم وجود داشت که حتی تعیین‌کننده‌تر بود؛ اینکه او در درون خود فکر می‌کرد: «چرا من گزینه اصلی برای پست شماره 9 (مهاجم نوک) نباشم؟» با این حال، پاسخ بارسا همیشه چیز دیگری بود.

بارسا هرگز تصور نمی‌کرد فران تورس گزینه شماره یک آن‌ها برای پست شماره نه باشد. هرگز. آن‌ها همیشه به او به عنوان یک مکمل، یک همراه یا مهاجم دوم نگاه کرده‌اند؛ بازیکنی که ارزش بسیار زیادی برایش قائلند و می‌تواند در هر لحظه بازدهی داشته باشد، اما هیچ‌وقت او را به عنوان گزینه اصلی برای جانشینی لواندوفسکی در نظر نگرفتند.

در واقع، مدیریت ورزشی از همان ابتدا می‌دانست که برای پیدا کردن یک مهاجم در بالاترین سطح، به بازار نقل و انتقالات خواهد رفت. برای جانشینی لواندوفسکی، بارسا همیشه به فکر خرید یک مهاجم جدید بود.

در این میان، پیام باشگاه در فضای عمومی همچنان نشان‌دهنده یک وضعیت کاملاً عادی است. از دالاس، جایی که خوان لاپورتا جام جهانی را دنبال می‌کند، بارسا اصرار دارد که از علاقه پی‌اس‌جی «چیزی نمی‌داند»؛ موضعی که در بحبوحه یک مذاکره، کاملاً منطقی به نظر می‌رسد. بارسا باید این پیام را منتقل کند. آن‌ها نخواهند گفت که آماده فروش هستند، زیرا در این صورت ارزش این معامله ده میلیون یورو کاهش می‌یابد.

با این حال، سناریوی واقعی متفاوت است. از کانال‌های دیگر این خبر می‌رسد که توافقات میان پی‌اس‌جی و فران تورس تا حد زیادی در مسیر درستی قرار گرفته است. در حال حاضر، طبیعی‌ترین اتفاق این است که فران تورس در نهایت راهی پاریسن ژرمن شود و اکنون بارسا و پی‌اس‌جی باید با یکدیگر به توافق برسند.