عصر ایران- پیش از آن که دوران مدرن هایپرکارها حتی آغاز شود، مرسدس بنز T80 مدل 1939 وجود داشت؛ یک هیولای رکورد سرعت زمینی که سال ها از زمان خود جلوتر بود. این شاهکار مهندسی تنها با یک هدف طراحی شد: شکستن رکورد جهانی سرعت زمینی. نیروی محرکه آن از یک موتور هواپیمایی 44.5 لیتری دایملر بنز DB 603 با آرایش 12 سیلندر وارونه تامین می شد که قدرتی باورنکردنی برابر با 3000 اسب بخار تولید می کرد.

اعداد و ارقام این خودرو حتی با معیارهای امروزی نیز شگفت انگیز هستند. بدنه آیرودینامیک آن که در تونل باد آزمایش شده بود، به گونه ای طراحی شده بود که بتواند به حداکثر سرعت تئوری 750 کیلومتر بر ساعت برسد. اگرچه آغاز جنگ جهانی دوم مانع از ثبت رسمی این رکورد شد، اما T80 همچنان یکی از جاه طلبانه ترین پروژه های تاریخ خودروسازی به شمار می رود و سطحی از عملکرد را به نمایش گذاشت که تا چند دهه بعد نمونه ای مشابه آن دیده نشد.

امروزه این خودرو به عنوان نمادی از مهندسی آلمان پیش از جنگ و تلاش بی وقفه برای دستیابی به سرعت شناخته می شود. با نگاه به طراحی کشیده و شش چرخ آن، به راحتی می توان تاثیر آن را بر اصول آیرودینامیک تمام خودروهای پرسرعتی که پس از آن ساخته شدند مشاهده کرد.

طول خودرو حدود 8.2 متر بود که از بسیاری از خودروهای امروزی بسیار بلندتر است. T80 در موزه مرسدس بنز در شهر اشتوتگارت آلمان نگهداری می شود و یکی از ارزشمندترین نمونه های مهندسی پیش از جنگ به شمار می رود.

تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی