به گزارش ایسنا، به نقل از کره دیلی، گفتوگو با دانشجویان چند دانشگاه معتبر کره از جمله دانشگاه کره، دانشگاه یونسه و دانشگاه هانیانگ نشان میدهد یکی از مهمترین مشکلات، دسترسی نداشتن به اطلاعات دقیق به زبان انگلیسی است. به گفته دانشجویان، نسخه انگلیسی وبسایت بسیاری از دانشگاهها یا ناقص است یا اطلاعات قدیمی را نمایش میدهد و حتی در برخی موارد، بخشهایی که برای برنامهریزی تحصیلی اهمیت دارند، اصلا در دسترس نیستند. همین موضوع باعث شده بسیاری از دانشجویان خارجی برای اطلاع از قوانین آموزشی به مترجمهای اینترنتی یا کمک سایر دانشجویان متکی شوند؛ راهکاری که همیشه نیز نتیجه مطلوبی ندارد.
یکی دیگر از مشکلات، کمبود راهنمایی از سوی دانشگاههاست. برخی دانشجویان میگویند در دوران آغاز تحصیل، از برگزاری برنامههای آشنایی با محیط دانشگاه بیخبر بودهاند و برخلاف دانشجویان کرهای، فرصت آشنایی با قوانین و ساختار آموزشی را پیدا نکردهاند. آنها همچنین از دشواری ارتباط با استادان و دفاتر آموزشی گلایه دارند و معتقدند در بسیاری از موارد پاسخ روشنی به پرسشهایشان داده نمیشود.
پیامد این ناهماهنگیها برای برخی دانشجویان بسیار سنگین بوده است. «علیزه بورگری»، دانشجوی آمریکایی دانشگاه کره، میگوید به دلیل ابهام در شرایط زبان کرهای و الزامات انتخاب واحد، ناچار شده رشته تحصیلی خود را تغییر دهد و اکنون نیز به علت تاخیر در فارغالتحصیلی، پذیرش او در دانشکده پزشکی ایرلند در معرض لغو قرار گرفته است. او معتقد است اگر از ابتدا اطلاعات دقیقتری در اختیارش قرار میگرفت، هرگز با چنین مشکلی روبهرو نمیشد.
در نمونهای دیگر، یکی از دانشجویان سابق دانشگاه کره میگوید به دلیل ثبت نشدن نمره آزمون زبان انگلیسی در سامانه دانشگاه، امکان فارغالتحصیلی پیدا نکرد و زمانی که برای تمدید ویزای خود به دانشگاه مراجعه کرد، مسئولان از امضای مدارک لازم خودداری کردند. او در نهایت مجبور شد برای مدتی کرهجنوبی را ترک کند و بعدها متوجه شد که این مشکل صرفا ناشی از یک خطای اداری بوده است.
با این حال، نگاه کارشناسان به این موضوع یکسان نیست. برخی معتقدند دانشگاهها مسئولیت قانونی خود را با اعلام مقررات آموزشی و شرایط فارغالتحصیلی انجام دادهاند و دانشجویان خارجی نیز باید برای آشنایی با زبان و نظام آموزشی کشور میزبان تلاش بیشتری کنند.
در مقابل، گروهی از متخصصان آموزش عالی تاکید دارند که اگر کرهجنوبی میخواهد در جذب دانشجویان بینالمللی موفق باشد، تنها افزایش آمار پذیرش کافی نیست و دانشگاهها باید نظامهای حمایتی کارآمدتری ایجاد کنند؛ از بهروزرسانی کامل اطلاعات انگلیسی گرفته تا ارائه مشاوره آموزشی مؤثر و شناسایی مشکلات دانشجویان پیش از آنکه به بحرانهایی مانند تاخیر در فارغالتحصیلی یا از دست رفتن ویزا تبدیل شوند.
انتهای پیام
