حضور جود بلینگام در ترکیب انگلیس میتواند به حسرت سهشیرها پایان بدهد.
به گزارش فوتبال 360، دو ساعت تا نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده است. همه نگاهها به لیونل مسی دوخته شده؛ به آخرین فرصت اسطوره آرژانتین برای رسیدن به یک فینال دیگر.
اما شاید بزرگترین تهدید آلبیسلسته، نه شماره ۱۰ آرژانتین، بلکه شماره ۱۰ انگلیس باشد. جود بلینگام به مرحلهای رسیده که دیگر فقط ستاره آینده فوتبال نیست؛ او تبدیل به بازیکنی شده که سرنوشت مسابقات بزرگ را تغییر میدهد.
در این جام جهانی، انگلیس هرگز تیمی نبوده که با نمایشهای خیرهکننده حریفانش را در هم بشکند. تیم توماس توخل بارها زیر فشار قرار گرفته، عقب افتاده و حتی در بعضی مسابقات تا مرز حذف پیش رفته است.
اما تقریباً در تمام این لحظات، یک نفر مسئول بیرون کشیدن انگلیس از بحران بوده؛ جود بلینگام. بازیکنی که گلهایش بیشتر از آنکه آمار باشند، حکم نجاتبخش را داشتهاند.
مقابل نروژ هم همه منتظر نبرد هری کین و ارلینگ هالند بودند؛ دو مهاجمی که تیتر تمام رسانهها را اشغال کرده بودند. اما وقتی بازی گره خورد، دوباره بلینگام بود که با دو گل، انگلیس را به نیمهنهایی رساند.
حالا او همراه با هری کین شش گل در این جام جهانی زده و برای نخستین بار در تاریخ، انگلیس دو بازیکن با شش گل یا بیشتر در یک دوره جام جهانی دارد.
همین آمار باعث شده بسیاری در انگلیس از او با عنوان «مرد لحظهها» یاد کنند؛ فوتبالیستی که شاید بهترین بازیاش را ارائه ندهد، اما کافی است مسابقه به یک لحظه سرنوشتساز برسد تا ناگهان همه چیز را تغییر دهد.
انگلیس در این جام جهانی بیش از آنکه به فوتبال روانش متکی باشد، روی همین لحظهها زنده مانده و بلینگام مهمترین خالق آنها بوده است.
اما امشب، آزمون او متفاوتتر از هر بازی دیگری خواهد بود. آرژانتین تیمی نیست که اجازه بدهد ستاره حریف آزادانه نفس بکشد. آنها مقابل فرانسه نشان دادند چگونه میتوانند کیفیت فردی بازیکنان بزرگ را از جریان مسابقه خارج کنند و اگر بتوانند بلینگام را هم مهار کنند، بخش بزرگی از موتور تهاجمی انگلیس خاموش خواهد شد.
با این حال، اگر شماره ۱۰ سهشیرها حتی یک بار از فشار آرژانتین عبور کند، ممکن است همان یک لحظه برای تغییر سرنوشت نیمهنهایی کافی باشد.
شاید به همین دلیل باشد که این مسابقه، بیش از آنکه نبرد مسی و کین باشد، به تقابل دو نسل تبدیل شده است؛ اسطورهای که میخواهد یک پایان باشکوه دیگر بنویسد و ستارهای که میخواهد ثابت کند دوران بعدی فوتبال جهان، از همین امشب آغاز میشود.
اما نیمهنهایی مقابل آرژانتین، داستانی کاملاً متفاوت خواهد بود. تیمی که برخلاف نروژ، مکزیک یا سایر رقبای انگلیس، سالهاست یاد گرفته چگونه بازیهای بزرگ را مدیریت کند.
آرژانتین تیمی نیست که فقط روی کیفیت فردی ستارههایش حساب کند؛ آنها استاد کنترل ریتم مسابقه، از بین بردن فضای بازی و خنثی کردن مهرههای کلیدی حریف هستند.
همین مسئله باعث میشود بلینگام بیش از هر زمان دیگری زیر ذرهبین قرار بگیرد. اگر آرژانتین موفق شود او را از جریان مسابقه خارج کند، انگلیس بخش بزرگی از خلاقیت و توانایی تغییر نتیجه را از دست خواهد داد؛ درست همان اتفاقی که اسپانیا در نیمهنهایی مقابل فرانسه با مایکل اولیسه و کیلیان امباپه انجام داد.
در سوی مقابل، اگر بلینگام بتواند از پرس شدید آرژانتین عبور کند و دوباره آن لحظه جادویی همیشگی را خلق کند، انگلیس یک بار دیگر میتواند روی همان فرمول همیشگی حساب باز کند؛ فوتبالی نهچندان درخشان، اما با یک ستاره که تفاوت را رقم میزند.
شاید به همین دلیل باشد که بسیاری این مسابقه را نبرد دو تاریخ میدانند؛ آرژانتینی که سالها با مارادونا و مسی تعریف شده و انگلیسی که حالا امیدوار است ستارهای تازه پیدا کرده باشد؛ فوتبالیستی که میتواند سرانجام پایان متفاوتی برای یکی از قدیمیترین رقابتهای تاریخ جام جهانی بنویسد.
جود حالا شش گل در جام جهانی ۲۰۲۶ به ثمر رسانده؛ آماری که او را در کنار هری کین و گری لینهکر به عنوان تنها انگلیسیهایی قرار میدهد که در یک دوره جام جهانی حداقل پنج گل زدهاند.
نکته مهمتر اما این است که او نخستین بازیکن از زمان دیهگو مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶ محسوب میشود که در دو مسابقه متوالی مرحله حذفی، دو گل به ثمر رسانده است.
این آمار تنها بخشی از تأثیر اوست. بلینگام در سالهای اخیر به بازیکنی تبدیل شده که هر وقت انگلیس به بنبست میرسد، راهی برای نجات تیم پیدا میکند؛ چه در یورو ۲۰۲۴ و چه حالا در جام جهانی ۲۰۲۶. او بیش از آنکه صرفاً یک هافبک باشد، به مرد لحظههای بزرگ فوتبال انگلیس تبدیل شده است.
بعد از پایان مسابقه، گری لینهکر جملهای گفت که شاید تا چند سال قبل اغراقآمیز به نظر میرسید: «فکر میکنم این احتمال وجود دارد که جود بلینگام روزی بزرگترین فوتبالیست تاریخ انگلیس شود.» وقتی به سن او، کیفیت فنیاش و نقشی که در مهمترین مسابقات ایفا کرده نگاه میکنیم، این حرف دیگر چندان دور از ذهن نیست.
حالا سهشیرها تنها یک قدم با فینال فاصله دارند. شاید هنوز نتوان انگلیس را بهترین تیم این جام دانست، اما یک حقیقت غیرقابل انکار وجود دارد؛ تا زمانی که جود بلینگام این پیراهن را بر تن دارد، این تیم همیشه یک شانس بزرگ برای زنده ماندن خواهد داشت. گاهی در فوتبال، داشتن یک «مرد لحظهها» از داشتن یک تیم بینقص ارزشمندتر است.
