انرژی هستهای هم مزایا و هم خطراتی دارد. برای درک بهتر این حوزه، تمایز میان راکتور هستهای و نیروگاه هستهای ضروری است.
به گزارش گجت نیوز، راکتور هستهای دستگاهی است که شکافت هستهای را کنترل کرده و حرارت عظیمی برای تولید بخار پرفشار ایجاد میکند. هسته آن حاوی میلههای سوخت اورانیومی است.
نیروگاه هستهای اما تاسیساتی جامع است که راکتورها، توربینها و ژنراتورها را برای تولید برق در خود جای میدهد. این نیروگاهها مسئولیت خنکسازی و مدیریت زبالههای هستهای را نیز بر عهده دارند؛ برجهای خنککننده بخار آب منتشر میکنند و نه دود.
راکتورهای هستهای انواع مختلفی دارند. در ایالات متحده، راکتورهای آبجوش و آبفشرده متداولاند که نوع آبفشرده به دلیل ایمنی بالاتر، کاربرد وسیعتری دارد.
نسل جدیدی از راکتورها در حال توسعه است. راکتور هرمس کایروس پاور (Kairos Power’s Hermes) در تنسی، که در سال ۲۰۲۷ میلادی راهاندازی میشود، از نمک فلوراید مذاب به عنوان خنککننده استفاده میکند.
این فناوری نویدبخش کارایی بالاتر و کاربردهای نوین مانند تولید هیدروژن بدون گازهای گلخانهای است که میتواند به کاهش تغییرات آبوهوایی کمک کند.