به گزارش پارسینه و به نقل از خبرآنلاین، دکتر مقصود فراستخواه جامعهشناس برجسته وعضو هیئتعلمی موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی در نشست علمی-تخصصی با عنوان «ایران مانا، با ملتی دانا و توانا» که در مرکز پژوهشهای توسعه و آیندهنگری برگزار شد، در سخنانی گفت: توسعه در ایران بوروکراتیک و تکنوکراتیک بوده و با نگاه مهندسی انجام شده است، بدون اینکه قابلیتها، ظرفیتها و زمینههای واقعی جامعه ایرانی دیده شود.او تاکید کرد که با مدل توسعه بوروکراتیک و تکنوکراتیک در هفتاد سال اخیر در ایران، یک «توسعه خودستیز» حاکم شد که به دلیل بیتوجهی به بستر اجتماعی و هوش زمینهای، به جای حل مشکلات، به بازتولید بحرانهای بدخیم و مزمن منجر شده است. او هشدار میدهد که غلبه نگاه مهندسی، انسداد ارتباطات و مسدود کردن اینترنت، جلوههای عینی «جامعهزدایی» و «انسانزدایی» در این چند دهه هستند که با سلب عاملیت از انسان ایرانی، کشور را در معرض فرسایش و خطر فروپاشی قرار دادهاند. فراستخواه با تأکید بر مفهوم «ملتسازی» از طریق قرارداد اجتماعی، حق اظهارنظر و پاسخگویی، معتقد است سرمایههای زبان و تاریخ برای مانا ماندن ایران کافی نیستند. او ضمن اشاره به پتانسیل بالای گروههای جدید اجتماعی نظیر زنان و طبقه تحصیلکرده، راهحل خروج از این فرتوتشدگی را احیای «جامعهگی جامعه» و اجازه دادن به مردم برای خلق روایتهای کوچک خود میداند؛ فرآیندی که از طریق تسهیلگری و میدان دادن به «کنشگران مرزی» ــ یعنی میانجیگرانِ میان ایوان جامعه و دیوان دولت ــ میسر میشود. این گزارش را که در دیدار نیوز منتشر شده در ادامه می خوانید:
****
عضو هیئتعلمی موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی ضمن تاکید بر لزوم فراهم کردن زمینه کنشگری مردم برای توسعه و مانایی ایران گفت: ما از صدای جامعه و حضور جامعه هراس داریم. مردم حق دانستن و حق ارتباط دارند. با چه استدلالی اینترنت را میبندیم؟ با این اقدامات است که از ملت، ملتزدایی و از ایران، جامعهزدایی میشود.
