رضا جاودانی، مجری و عضو کمیته انضباطی فوتبال ایران درباره سرنوشت جام جهانی گفت: نمیتوان با اطمینان گفت چه تیمی قهرمان خواهد شد. این جام، جام شگفتیها بوده است و تیمهایی که کمتر کسی تصور میکرد به مراحل بالاتر برسند، موفق شدند نتایج بزرگی رقم بزنند. برای مثال چه کسی تصور میکرد برزیل حذف شود؟ وقتی به پیشینه و تاریخ فوتبال نگاه میکنید، معمولا برزیل را حداقل یکی از چهار تیم پایانی میدانید اما میبینید که حذف میشود. بنابراین نمیتوان با قاطعیت درباره قهرمان صحبت کرد، هرچند به اعتقاد من فرانسه و اسپانیا با توجه به داشتههایشان شانس بیشتری نسبت به سایر تیمها دارند.
جاودانی در حاشیه برنامه «دری رو به جام» که از آپاراتاسپرت پخش میشود، درباره عملکرد تیم ملی در این دوره از رقابتها بیان کرد: معتقدم هر زمان که در یک تورنمنت بزرگ مانند جام جهانی که ویترین فوتبال دنیاست شرکت میکنید، باید هدف مشخص و دستاوردی ملموس داشته باشید. به نظر من فوتبال ما در این زمینه دستاورد قابل توجهی نداشت. البته مسئولان خودشان بهتر میدانند اما از نگاه من این رویکرد درست نبود زیرا ما هیچ پدیدهای را در جام جهانی معرفی نکردیم.
وی گفت: شاید گفته شود که ایران در گروه بسیار سختی قرار داشت و از ابتدا هم مشخص بود که صعود نمیکند اما به نظر من چنین نبود. حتی میتوان گفت بعد از گروه کانادا سادهترین گروه را از نظر رنکینگ فیفا داشتیم. حتی مقابل نیوزیلند که در پایینترین ردهبندی فیفا قرار داشت به میدان رفتیم و متأسفانه موفق به کسب پیروزی نشدیم. البته برد و باخت بخشی از فوتبال است.
این مجری برنامه ورزشی مطرح کرد: همین مراکش را ببینید؛ چه کسی تصور میکرد جزو هشت تیم برتر قرار بگیرد؟ ما در سال ۲۰۱۸ مراکش را شکست دادیم اما آنها پس از آن روی نقاط ضعف خود کار کردند. برخلاف برخی که صرفا به دنبال حماسهسازی هستند مراکش مسیر توسعه را انتخاب کرد، نسل جدیدی ساخت و امروز به جایگاهی رسیده که با قدرتهای بزرگ فوتبال جهان رقابت میکند. به همین دلیل نمیتوان نتیجه یک مسابقه را ملاک موفقیت یا عدم موفقیت یک تیم دانست. همانطور که سه تساوی نه میتواند یک دستاورد مثبت تلقی شود و نه الزاما یک دستاورد منفی. سوال اصلی این است که ما از این تورنمنت چه چیزی به دست آوردیم؟ چه چیزی به فوتبال ایران اضافه شد؟ آیا تعداد لژیونرهای ما افزایش پیدا خواهد کرد؟ آیا بازیکن پدیدهای به فوتبال معرفی کردیم؟ اینها همان حسرتهایی است که باقی مانده است.
وی ادامه داد: در حالی که ما این ظرفیت را داشتیم که بازیکنان جوان را به جام جهانی ببریم، به جای آن افرادی را همراه تیم کردیم که عملا نقش توریست داشتند؛ حتی برخی از آنها خارجی بودند و صرفا با تغییر نام در کنار تیم قرار گرفتند و چند روزی فضای جام جهانی را تجربه کردند، بدون آنکه دستاورد دیگری برای فوتبال کشور داشته باشند.
جاودانی مطرح کرد: اگر بخواهیم موضوع را از جنبه فنی، دستاوردها و آیندهنگری بررسی کنیم نه صرفا از منظر نتیجه آنی، باید ارزیابی متفاوتی داشته باشیم. شاید این تیم ملی برای بسیاری از هواداران جذابیت لازم را نداشت و عدهای هم معتقد باشند به آن علاقهمند بودهاند اما این نمیتواند ملاک اصلی باشد. ملاک این است که تیمی را ببینید که با تمام وجود در زمین میجنگد همانطور که مثلا تیم کرواسی جنگید و پس از آن نیز مردم به شکلی قهرمانانه از آن استقبال کردند. آن همدلی و تلاش میتواند یک دستاورد باشد. در کشور ما نیز بازیکنان تلاش کردند و زحمت کشیدند، اما آن چیزی که انتظار میرفت، محقق نشد.
وی در بخش دیگر از صحبتهایش با اشاره به فعالیتش در حوزه اجرا عنوان کرد: از زمانی که فعالیت خود را آغاز کردم، بیشتر از آنکه روی ایجاد هیجان تمرکز داشته باشم، تلاش کردم اعتبار، تسلط و کیفیت اجرا را حفظ کنم. البته شاید در برخی مقاطع فضا اقتضا میکرد هیجان بیشتری وجود داشته باشد، اما اگر بخواهیم یک برنامه را صرفا بر اساس فضای شبکههای اجتماعی قضاوت کنیم باید توجه داشته باشیم که استانداردهای آن با اصول حرفهای اجرا متفاوت است. در چارچوب آموزشهای حرفهای اصل بر این بود که مجری بیش از هر چیز بر کلمات، بیان و تسلط خود تمرکز داشته باشد.
بیشتر بخوانید: کادر فنی فقط دنبال آمار و ارقام بود/ انتخاب بازیکنان شبهه داشت












