به گزارش ایرنا، در روزگاری که خبرها با شتاب از کنار دلها عبور میکنند و واژهها گاهی فرصت نمییابند عمق خود را نشان دهند، هنوز لحظههایی وجود دارد که زمان در آنها مکث میکند؛ لحظههایی که نه صرفا روایت یک دیدار، بلکه ثبت یک تجربه انسانیاند.
این گفتوگو از همان جنس است؛ روایتی از مواجهه یک هنرمند با شخصیتی که برای او، فراتر از یک جایگاه رسمی، معنایی از باور، امید و تکیهگاه ذهنی و عاطفی یافته است.
در این مصاحبه، ما با زنی روبهرو هستیم که جهان را با واژهها میبیند؛ شاعری که کلمات برایش تنها ابزار بیان نیستند، بلکه شیوه فهم زندگیاند.
وی از خاطرهای سخن میگوید که در ذهنش نه به عنوان یک رویداد گذرا، بلکه به شکل تصویری ماندگار و اثرگذار ثبت شده است؛ تصویری که با گذر زمان نه کمرنگ شده و نه از معنا تهی گشته، بلکه هر بار با مرورش لایهای تازه از احساس و اندیشه را آشکار کرده است.
این گفتوگو تلاشی است برای نزدیک شدن به تجربهای شخصی، انسانی و عاطفی؛ تجربهای که در آن، دیدار و گفتوگو با یک چهره تاثیرگذار، بهانهای شده برای بازخوانی مفاهیمی چون ایمان، مسئولیت، امید و پیوند میان هنر و جامعه. آنچه در ادامه میآید، صرفا پاسخ به پرسشها نیست، بلکه عبور از مرز گفتار و ورود به قلمرو احساس و خاطره است؛ جایی که واژهها، بار عاطفی سنگینتری از معنا را بر دوش میکشند.
«صغری میمپرور» از دیدار خود در قالب کاروان هنرمندان در سال۱۴۰۴با رهبر شهید می گوید:
ایرنا: اگر بخواهید نخستین تصویر ذهنی خود از دیدار با رهبر انقلاب را برای مخاطبان توصیف کنید، چه خواهید گفت؟
میمپرور: بعضی لحظهها در زندگی انسان، فراتر از یک خاطره هستند؛ تبدیل به بخشی از هویت انسان میشوند. دیدار با رهبر انقلاب برای من از همان جنس بود.
سالها در قاب تلویزیون، در سخنرانیها و دیدارهای عمومی ایشان را دیده بودم، اما حضور در همان فضا، حس دیگری داشت. آن روز احساس میکردم همه مسیرهایی که طی کردهام، همه شعرهایی که سرودهام و همه دغدغههایی که درباره فرهنگ و هنر داشتهام، مرا به آن لحظه رسانده است.
فضای دیدار سرشار از آرامش، احترام و امید بود و در چهره حاضران میشد اشتیاق را بهوضوح دید.
ایرنا: بسیاری از افرادی که چنین دیدارهایی را تجربه کردهاند، از تاثیر نگاه و رفتار رهبر انقلاب سخن گفتهاند؛ شما چه برداشتی داشتید؟
میمپرور: نخستین چیزی که توجهم را جلب کرد، آرامش ایشان بود. در میان جمعیتی انبوه، بدون شتاب و با تمرکز کامل به سخنان افراد گوش میدادند.
این ویژگی برای من بسیار الهامبخش بود؛ اینکه یک مسوول عالیرتبه بتواند با حوصله، احترام و دقت با مخاطبانش ارتباط برقرار کند و این رفتار برای من یک ویژگی فردی نبود، بلکه نوعی فرهنگ مدیریتی را تداعی میکرد.
ایرنا: شما شاعر هستید؛ اگر بخواهید شخصیت ایشان را با زبان شعر توصیف کنید از چه واژههایی استفاده میکنید؟
میمپرور: شاعر بیش از آنکه با واژهها سخن بگوید با تصویرها حرف میزند و اگر بخواهم تصویری ارائه کنم، میگویم شخصیتی که در نگاهش آرامش و در کلامش صلابت دیده میشد. از منظر ادبی، ترکیبهایی مانند «استواری»، «صبوری»، «امید»، «وقار» و «مسوولیتپذیری» بیش از هر چیز به ذهنم میآید.
البته هر انسانی ابعاد مختلفی دارد و قضاوت درباره شخصیتهای سیاسی نیز همواره از منظرهای گوناگون صورت میگیرد.
ایرنا: به نظر شما مهمترین ویژگی یک رهبر موفق چیست؟
میمپرور: مهمترین ویژگی رهبر شهید «قدرت شنیدن مردم» است؛ مدیری که فقط سخن بگوید اما نشنود، دیر یا زود از جامعه فاصله میگیرد.
ویژگی دوم، آیندهنگری است؛ اینکه بتواند فراتر از مسائل روزمره، افقهای بلندمدت را ببیند. سوم، عدالت در تصمیمگیری و چهارم، شجاعت در پذیرش مسئولیت تصمیمهای دشوار و این ویژگیها در هر نظام مدیریتی، فارغ از گرایشهای سیاسی ارزشمند هستند.
ایرنا: شما سالها در عرصه خبرنگاری نیز فعالیت داشتهاید؛ آیا این تجربه، نگاهتان را نسبت به سیاست و مدیریت تغییر داده است؟
میمپرور: خبرنگاری به انسان میآموزد که هر خبر ابعاد مختلفی دارد. انسان یاد میگیرد پیش از قضاوت؛ بشنود، ببیند، تحقیق کند و سپس نتیجه بگیرد.
همین تجربه باعث شده است در زندگی شخصی نیز با تامل بیشتری به مسائل نگاه کنم و شاید مهمترین دستاورد خبرنگاری برای من، تقویت روحیه پرسشگری باشد.
ایرنا: برخی معتقدند هنر باید از سیاست فاصله بگیرد و برخی دیگر میگویند هنرمند نمیتواند نسبت به مسائل اجتماعی بیتفاوت باشد. نظر شما چیست؟
میمپرور: هنر اگر از زندگی مردم جدا شود، بخشی از هویت خود را از دست میدهد. البته این به معنای تبدیل هنر به ابزار تبلیغات نیست. هنرمند باید حقیقت، رنج، امید، زیبایی و آرمانهای جامعه را بازتاب دهد.
شعر زمانی ماندگار میشود که از دل مردم برخیزد و دوباره به دل مردم بازگردد.
ایرنا: اگر امروز جوانان از شما بخواهند مهمترین توصیهای را که از سخنان رهبر انقلاب در ذهن دارید؛ بیان کنید، چه خواهید گفت؟
میمپرور: آنچه بیش از همه در ذهن من مانده، تاکید بر علم، تلاش، خودباوری، حفظ وحدت اجتماعی و اهمیت فرهنگ است.
جامعهای که جوانانش به دانش، اخلاق، مسئولیتپذیری و امید مجهز باشند، ظرفیت بیشتری برای پیشرفت خواهد داشت.
با وجود همه چالشها، آینده را امیدوارکننده میبینم. نسل جوان استعداد فراوانی دارد و اگر فرصت رشد، آموزش، مطالعه و گفتوگوی آزاد و مسئولانه فراهم شود، میتوان شاهد شکوفایی بیشتری در شعر، ادبیات، موسیقی، سینما و هنرهای تجسمی بود. فرهنگ، سرمایهای است که
هرچه بیشتر برای آن هزینه شود، بازدهی بیشتری برای جامعه خواهد داشت.
ایرنا: اگر فرصت داشته باشید تنها یک جمله برای مردم ایران بگویید، آن جمله چیست؟
میمپرور: آرزو میکنم ایران، همواره سرزمین دانایی، همدلی، اخلاق، پیشرفت و گفتوگو باشد و همه ما با وجود تفاوت دیدگاهها برای آبادانی کشور و حفظ کرامت انسانی در کنار یکدیگر تلاش کنیم.
باور دارم که تاریخ، حاصل تلاش انسانهایی است که مسوولانه زندگی میکنند و هرکس در هر جایگاهی که قرار دارد، اگر وظیفه خود را با صداقت، انصاف و عشق انجام دهد، سهمی در ساختن آینده خواهد داشت.
امید، سرمایهای است که نباید آن را از دست داد و فرهنگ بهترین پلی است که دلها را به یکدیگر نزدیک میکند.
