به گزارش مشرق، محمد سرشار فعال رسانه در تلگرام نوشت:
ما امروز خانوادگی در مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب شرکت کردیم. ساعت ۱۴:۲۰ از خانه راه افتادیم و در نزدیکی پل سیدخندان، خودرو را متوقف کردیم. هوا گرم بود اما در مسیر پیاده تا ورودی مصلی، چندین جایگاه پذیرایی با آب خنک و شربت قرار داشت. یک جا هم آتشنشانی روی زائران آب میپاشید.
ورودی برادران و خواهران مجزا بود و چند نفر، روی سر مردم آب میپاشیدند.
بازرسی سریع بود و پس از بازرسی، دوباره خانوادهها به هم ملحق میشدند.
در داخل مصلی، جایگاههای عرضه آب خنک فراوان بود.
پس از سقف شبستان، مسیر ورود و خروج زنان و مردان به حیاط مصلی جدا میشد.
چند ردیف از بسیجیان و پاسداران ایستاده بودند و به زوار خوشآمد میگفتند و همزمان حائل مسیر آمدوشد بودند.
حوض وسط حیاط برداشته شده بود و دیوارههای بلند بتنی پیشساخته، حیاط را به دو نیمه شرقی / غربی تقسیم میکرد.
دیواره بتنی به رنگ مشکی درآمده بود. مردم با گچ سفید روی دیواره یادبود مینوشتند که جالب توجه بود.
دیواره در جلوی جایگاه به دو بال تقسیم میشد که با زاویه به سمت خروجیهای جنوبی میرفتند.
پشت این دو بال، جایگاه عظیمی در سه طبقه ساخته شده بود که طبقه نخست آن محل اجرای مراسم بود.
طبقه دوم دکوری از حسینیه امام خمینی با صندلی خالی رهبر شهید قرار داشت.
در طبقه سوم پیکر پنج شهید درون تابوتهایی مزین به پرچم ایران قرار داشت که درون یخچالهای شیشهای بودند. تابوت رهبر بالاتر از بقیه بود و تابوت کوچک نوه شیرخوار ایشان، روی تابوت مادرش گذاشته شده بود.
دورتادور طبقه سوم پردههای متحرکی بود که بالا میآمدند و تابوتها را از دید زوار پنهان میکردند تا عوامل برگزاری بتوانند به آنها دسترسی داشته باشند.
جانمایی محل اجرای مراسم غلط بود و نیمی از حیاط شبستان به خاطر وجود دیواره بلند نمیتوانستند مجریان را مستقیما ببینند.
همچنین پیشانی ایجاد شده با دو بال بتنی، فاصله پیکرها را با مردم زیاد کرده بود و عملا افراد نزدیک به دیواره، چیزی را نمیدیدند. میشد چینش بهتری انجام داد که پیکرها به مردم نزدیکتر باشند.
دیدن پیکرها بسیار جانسوز بود. پس از مواجهه اول با این صحنه دلخراش، گرما هم غلبه کرد.
ما به سایههای ضلع غربی حیاط پناه بردیم و من همسر و دخترم را هم به همان بخش آوردم و کنار هم سوگواری کردیم.
آقایان میثم مطیعی، حنیف طاهری، سید مجید بنیفاطمه و محسن محمدیپناه مداحی کردند.
حدود ساعت ۱۷:۳۰ پردهها بالا آمدند تا به وضعیت پیکرها رسیدگی شود. ما هم راه افتادیم.
مسیر برگشت بسیار آسانتر بود. محدودیت ترافیکی اصلاح شده بود و اتوبوسی ما را تا محل توقف خودرو رساند.
شیوه برگزاری مراسم، بسیار منظم و محترم بود. خدا به دستاندرکاران مراسم قوت دهد که مشخص بود برای رسیدن به این سطح از آمادگی تلاش بسیاری کردهاند.
حدود ساعت ۱۹ به منزل رسیدیم.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
