آنچه از پردیس شهید عباسپور دانشگاه شهید بهشتی پس از حمله دشمن خواهید دید، تنها روایت چند ساختمان آسیبدیده یا شیشههای شکسته نیست؛ اینجا ردپای حملهای دیده میشود که قلب یک مرکز علمی را هدف قرار داده است. از سولههای آموزشی و پژوهشی تا کتابخانه مرکزی، از آزمایشگاهها تا کارگاههای مهندسی، همه هنوز آثار آن روز را بر تن دارند.
در میان این ویرانی اما آنچه بیش از هر چیز به چشم میآید، اصرار استادان، پژوهشگران و دانشجویان برای ادامه دادن است؛ استادانی که از بازگشت به دانشگاه و ادامه فعالیتهای علمی سخن میگویند، دانشجویانی که آینده کشور را در مسیر علم جستوجو میکنند و مجموعهای که با وجود خسارتهای سنگین، همچنان خود را متعهد به تربیت نسل آینده متخصصان ایران میداند.
شاید بازسازی ساختمانها ماهها یا حتی سالها زمان ببرد، اما آنچه در گفتوگو با مسئولان، استادان و دانشجویان این پردیس بیش از هر چیز تکرار شد، این بود که مسیر علم با تخریب یک ساختمان یا حذف فیزیکی چند دانشمند متوقف نخواهد شد؛ مسیری که به باور آنان، با همه دشواریها همچنان ادامه دارد.
