نتایج تحقیقات نشان داد، زبالههایی که ما تولید میکنیم فقط آفتی برای محیط زیست نیستند، بلکه تخلیه اقتصادی هستند که هر ساله صدها میلیارد دلار برای اقتصاد جهانی هزینه دارند. ما سالانه ۲ میلیارد تن زباله ازجمله پلاستیک و مواد غذایی و همچنین، لوازم الکترونیکی و بستهبندی، تولید میکنیم.
ورزش نیز از این قاعده مستثنی نیست، زبالههای ایجاد شده در استادیومها، رویدادها و مسابقات به این بحران جهانی فزاینده میافزاید. یک بازی ورزشی بهطور متوسط میتواند حدود ۳۰ تا ۴۰ تن زباله تولید کند، با این حال، ورزش در حال اقدامی برای مقابله با این مشکل است.
کارشناسان اظهار کردند: ورزش بستری بسیار موثر برای ترویج کاهش زباله، استفاده مجدد و تلاشهای بازیابی است. با این حال، کارشناسان بر این باورند که ابتکاراتی مانند بازیافت و کمپوست به مرور زمان از یک نقطه تمایز واقعی به مبنای مورد انتظار برای اکثر سازمانها تغییر یافته است.
تیموتی کلیسون، دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه ایالتی فلوریدا اظهار کرد: گروهها و سازمانهایی که در مواردی مانند پسماند صفر، فعال هستند، روزبهروز بهتر میشوند، اما به نظر میرسد که این صنعت بهطور کلی هنوز عقب مانده است.
وی افزود: ورزش میتواند به مردم نشان دهد، انتخابهای پایدار ممکن و حتی آسان هستند. من فکر میکنم یکی از قدرتمندترین جنبههای ورزش، توانایی آنها در تاثیرگذاری بر هواداران و جوامع گستردهتر است.
بازیافت مواد میتواند روشی قدرتمند در کنترل زباله های تولیدشده در ورزشگاهها باشد. سازمانهای ورزشی علاوه بر جستجوی راههایی برای کاهش ضایعات ایجاد شده در عملیات خود، از طریق کمپینهایی در حال افزایش آگاهی در مورد مسائل زیستمحیطی و مقابله با ضایعات هستند.
سازمانهای ورزشی از طریق تفکر نوآورانه، در حال حمایت از تبدیل زبالهها به هر چیزی از مبلمان تا لباس هستند. ورزش هم منبع ضایعات و هم نیرویی برای تغییر است و فرصتی بینظیر برای الهام بخشیدن به شیوههای پایدار در مقیاس وسیع فراهم میکند.
بر اساس گزارش اسپورت پازیتیو سامیت، ورزش توانایی منحصر به فردی در برقراری ارتباط عاطفی با مردم دارد و این ارتباط میتواند برای ایجاد تغییرات واقعی و پایدار مورد استفاده قرار گیرد.
انتهای پیام
