عد از سوت پایان، چیزی عجیب در فضای مجازی اتفاق افتاد؛ انگار حذف ایران، فقط غم ایرانی‌ها نبود. از آمریکای لاتین تا آسیا و جهان عرب، کاربران و رسانه‌ها از تیمی نوشتند که «قلب جهان را برد»، «احترام همه را به دست آورد» و «در نابرابرترین شرایط، بیش از اندازه شایسته صعود بود». .

حتی بعضی‌ها ایران را «قربانی بزرگ این جام» نامیدند و بعضی دیگر تنها یک جمله نوشتند: «ایران، تو همه احترام ما را داری.» ایران جام جهانی را بدون شکست به پایان رساند؛ سه تساوی، یک گل مردود در دقیقه ۹۳ مقابل مصر که می‌توانست بلیت صعود باشد و رؤیایی که در واپسین لحظات، با تغییر نتایج دیگر مسابقات از دست رفت اما داستان ایران، فراتر از فوتبال است.

رویترز هم این پایان را «دردناک» توصیف کرد و یادآور شد که ایران در تمام تورنمنت، هم‌زمان با رقابت در زمین، با مشکلات ویزا، محدودیت‌های سفر و رفت‌وآمد میان مکزیک و آمریکا نیز دست‌وپنجه نرم می‌کرد. محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور، نیز در پیامی خطاب به ملی‌پوشان نوشت: «گاهی نتیجه، بازتاب شایستگی‌ها نیست» و از غیرت و پایمردی بازیکنان قدردانی کرد.

ما به مرحله بعد نرفتیم اما تصویری که از این تیم در ذهن فوتبال‌دوستان دنیا ماند، بسیار بزرگ‌تر از یک جدول بود. تیمی که یاد ۱۶۸ شهید مدرسه میناب را زنده نگه داشت، با شرافت جنگید، زیر فشار خم نشد و تا آخرین ثانیه امید را زنده نگه داشت.