در روزهای اخیر قطعه «لعنت» با صدایی شبیه مرتضی پاشایی در شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های موسیقی دست‌به‌دست می‌شود. این نسخه با کمک هوش مصنوعی ساخته شده و در میان آثار رسمی این خواننده قرار ندارد، اما کیفیت بازسازی صدا باعث شده بسیاری از کاربران آن را با آثار اصلی مرتضی پاشایی مقایسه کنند.

ترانه این اثر با فضایی عاشقانه و غمگین آغاز می‌شود؛ «غم گرفته دوباره صدامو، نم زده باز هوای چشامو / نیستی و تکیه دادم به دیوار، دوباره بعد تو پا می‌ذارم تو رویا». همین فضای احساسی و لحن نزدیک به سبک همیشگی مرتضی پاشایی، باعث شده این نسخه در مدت کوتاهی توجه علاقه‌مندان به موسیقی پاپ را به خود جلب کند.

مرتضی پاشایی یکی از محبوب‌ترین خوانندگان موسیقی پاپ ایران بود که با صدای خاص، ترانه‌های احساسی و سبک متفاوت خود، جایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان پیدا کرد. آثار او سال‌ها پس از درگذشتش همچنان شنیده می‌شوند و طرفدارانش از هر نسخه یا بازآفرینی مرتبط با صدای او استقبال می‌کنند. به همین دلیل، انتشار آثار تولیدشده با هوش مصنوعی و صدایی شبیه او، معمولاً بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی دارد.

فناوری هوش مصنوعی در سال‌های اخیر امکان بازسازی صدای خوانندگان را با دقت بالایی فراهم کرده است. این ابزارها با تحلیل ویژگی‌های صوتی، لحن و نحوه اجرای هنرمندان، می‌توانند اجراهایی خلق کنند که شباهت زیادی به صدای اصلی داشته باشند. البته چنین آثاری بدون حضور یا تأیید هنرمند تولید می‌شوند و نباید آن‌ها را به‌عنوان آثار رسمی در نظر گرفت.

با گسترش استفاده از هوش مصنوعی در صنعت موسیقی، انتشار قطعاتی با صدای خوانندگان محبوب به روندی فراگیر تبدیل شده است. هرچند این آثار تجربه‌ای متفاوت برای مخاطبان ایجاد می‌کنند، اما هم‌زمان بحث‌هایی درباره حقوق معنوی هنرمندان، مالکیت آثار و مرز میان فناوری و هنر را نیز به همراه دارند.