حجتالاسلام علی اکبر ناصری در گفت وگو با خبرنگار مهر با تأکید بر اینکه اداره صحیح جامعه بدون تکیه بر سنن وحیانی امکانپذیر نیست، گفت: همانگونه که نظام هستی بر پایه قوانین تکوینی الهی استوار است، نظام سیاسی و اجتماعی نیز باید بر مدار قوانین تشریعی قرآن سامان یابد تا جامعه از ظلمتهای اعتقادی، اخلاقی و اقتصادی رهایی پیدا کند.
وی با اشاره به دو ساحت قانونگذاری الهی اظهار داشت: خدای متعال عالم را بر اساس قوانین تکوینی اداره میکند؛ قوانینی که بر حرکت افلاک، نظم طبیعت، گردش شب و روز و تمامی پدیدههای هستی حاکم است و هیچ تخلفی در آن راه ندارد. این انسجام و اتقان، جلوهای از ربوبیت و قیومیت پروردگار است.
وی افزود: در کنار این قوانین، خداوند برای انسان قوانین تشریعی قرار داده که ناظر به حیات فردی و اجتماعی اوست. تفاوت اساسی این دو حوزه در آن است که قوانین تکوینی تخلفناپذیرند، اما قوانین تشریعی با اختیار و اراده انسان پیوند خوردهاند و زمینه آزمون و انتخاب را فراهم میکنند.
ناصری با بیان اینکه عقل، فطرت و ارسال رسل ابزارهای هدایت بشر در مسیر تشریع الهی است، تصریح کرد: اگر انسان با انتخابی آگاهانه در مسیر شکر و بندگی گام بردارد، جامعه نیز در همان مسیر شکل میگیرد و مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر اساس «ما انزلالله» تنظیم میشود؛ در چنین شرایطی، عدالت اجتماعی تحقق مییابد و بسیاری از آسیبها کاهش پیدا میکند.
نماینده اسبق مردم بابل در مجلس ادامه داد: هرگاه قوانین و ساختارهای حکومتی از سنن وحیانی فاصله بگیرند، نتیجه آن بروز ظلم در ساحتهای مختلف است؛ ظلمی که ممکن است در قالب بیعدالتی اقتصادی، فروپاشی خانواده، بحرانهای اخلاقی یا ناامنی اجتماعی ظاهر شود.
این استاد حوزه و دانشگاه تأکید کرد: قرآن کریم ولایت الهی را عامل خروج از ظلمتها معرفی میکند و تحقق این ولایت در عرصه اجتماعی به معنای سیاستگذاری و قانونگذاری بر پایه ارزشهای الهی است. تنها در این چارچوب است که جامعه میتواند از انحرافات مصون بماند و به سوی تعالی حرکت کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: بازگشت به آموزههای وحیانی به معنای کنار گذاشتن پیشرفت نیست، بلکه به معنای جهتدهی صحیح به ظرفیتهای مادی و معنوی در مسیر کرامت انسانی و عدالت پایدار است.
