۲۶ بهمن سالروز خروج شوروی سابق از افغانستان،  یادآور یکی از نقطه‌های تعیین‌ کننده تاریخ معاصر افغانستان است، روزی که آخرین سرباز اتحاد شوروی در سال ۱۳۶۷ از پل دوستی گذشت و خاک افغانستان را ترک گفت. این روز نه تنها جشن خروج بیگانه، بلکه یادآور ایستادگی مردم، ایمان مجاهدان و مسئولیت امروز جامعه افغانستان است.
با کودتای هفت اردیبهشت، مردم مسلمان و مجاهد افغانستان احساس کردند اندیشه کمونیستی در تضاد با دین و باورهایشان است و حرکت‌های خودجوش از نقاط مختلف کشور آغاز شد، از جمله قیام ۲۴ اسفند در شهر هرات و مناطق شمال و شرق کابل. جهاد افغانستان ابتدا خودجوش بود و سپس در قالب احزاب و تنظیم‌های جهادی و با حمایت کشورهای اسلامی در پاکستان و ایران سازماندهی شد. صف واحد مردم باعث شد شوروی پس از کمتر از ده سال مجبور به خروج شود.
 حضور شوروی پیامدهای بسیار سختی داشت. از جمله پیامد انسانی، که میلیون‌ها نفر کشته و هزاران نفر معلول شدند و صدها هزار زن و کودک آسیب دیدند. پیامد اقتصادی نیز شامل ویرانی شهرها، روستاها، مدارس، زیرساخت‌ها، سیستم‌های آبی و تاسیسات عامه بود. جنگ‌های نیابتی بین شوروی و غرب  بویژه آمریکا نیز از دیگر پیامدهایی بود که افغانستان را میدان جنگ سرد کرد.
امسال حکومت افغانستان سی و هفتمین سالگرد خروج کامل ارتش شوروی را جشن می گیرد.