این مجموعه، شامل ۸۵ مقاله است که بین سال‌های ۱۷۸۷ تا ۱۷۸۸ در مطبوعات منتشر شد و هدف اصلی آن، ترغیب مردم و ایالت‌ها به تصویب قانون اساسی جدید ایالات متحده بود. این مقالات با نام مستعار فیلو پابلیوس منتشر شدند تا تمرکز بر استدلال‌ها و محتوا باشد و نه شخصیت نویسندگان. در این نوشته، نگاهی مقدماتی و کلی می‌اندازیم به کتاب فدرالیست، سپس در نوشته‌های بعدی، درونمایۀ اصلی بعضی از مقالات این کتاب را تشریح می‌کنیم.   

 

ایالات متحده پس از انقلاب ۱۷۷۶ و استقلال از بریتانیا، با مشکلات جدی در اداره کشور مواجه بود. قانون اساسی قبلی، یعنی «مقاله‌های کنفدراسیون »، ضعف‌های فراوانی داشت مثلا دولت مرکزی قدرت کافی نداشت تا مالیات بگیرد یا ارتش ملی ایجاد کند، هر ایالت قوانین و سیاست‌های خود را به طور مستقل اعمال می‌کرد، و اختلافات میان ایالت‌ها و کمبود وحدت، ثبات سیاسی و اقتصادی کشور را تهدید می‌کرد.

 

 

در چنین شرایطی، قانون اساسی ۱۷۸۷ تدوین شد، اما برای تصویب آن، نیاز به تبیین مزایا و دفاع از اصول آن در برابر مخالفان بود. این‌جا بود که مقالات فدرالیست به میان آمدند.

سه نفر اصلی در نگارش این مقالات نقش داشتند:

 

الکساندر همیلتون، که تقریباً ۵۱ مقاله از ۸۵ مقاله را نوشت و نقش عمده‌ای در جمع‌آوری و انتشار آن‌ها داشت. تمرکز همیلتون بر قدرت دولت مرکزی، ثبات مالی و نقش قوه مجریه بود. او معتقد بود دولت مرکزی قوی برای حفاظت از اتحاد و جلوگیری از هرج و مرج ضروری است.

 

جیمز مدیسون، که حدود ۲۹ مقاله از مقالات را نوشت؛ از جمله مقالات شماره ۱۰ و ۵۱، که به ترتیب درباره کنترل خطرات اکثریت و ساختار تقسیم قوا است. مدیسون به‌ویژه بر مفهوم فدراسیون و کنترل تعارض‌های سیاسی تمرکز داشت.

 

جان جی، که نویسنده تنها ۵ مقاله بود، که بیشتر آن‌ها به امنیت خارجی و سیاست خارجی مرتبط است. مقالات او کمتر تحلیلی فلسفی، و بیشتر عملی و استراتژیک بودند.

این ترکیب نویسندگان باعث شد مقالات هم عمیق و فلسفی باشند و هم کاربردی و سیاسی.

 

الف. ضرورت اتحاد ایالات: مقالات فدرالیست استدلال می‌کنند که ایالات مستقل نمی‌توانند بدون اتحاد مرکزی قوی، امنیت و رفاه خود را حفظ کنند. این اتحاد، از نظر آن‌ها، به کشور اجازه می‌دهد با تهدیدات خارجی مقابله کند، تجارت و اقتصاد را تنظیم کند و ثبات سیاسی ایجاد کند.

 

ب. تقسیم قوا و جلوگیری از تمرکز قدرت: قانون اساسی جدید با الهام از فلسفه سیاسی مدرن، سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه را ایجاد کرد. مدیسون در مقاله ۵۱ توضیح می‌دهد که هر قوه باید ابزارهایی برای محدود کردن قدرت قواهای دیگر داشته باشد. این سیستم تضمین می‌کند که هیچ شخص یا گروهی نتواند قدرت را به صورت مطلق در دست گیرد.

 

ج. کنترل خطرات اکثریت و اقلیت‌ها: مقاله ۱۰ مدیسون به مسائل ناشی از اقلیت و اکثریت‌های پرقدرت می‌پردازد. او استدلال می‌کند که فدراسیون وسیع، جناح‌ها و گروه‌های مختلف را پراکنده می‌کند و خطر استبداد اکثریت را کاهش می‌دهد. این دیدگاه، پیش‌رو در نظریه سیاسی است و نقش قانون و نهادهای مستقل در حفظ حقوق اقلیت‌ها را برجسته می‌کند.

 

د. ثبات مالی و قدرت اجرایی: همیلتون به لزوم قدرت جمع‌آوری مالیات و مدیریت اقتصادی دولت مرکزی تأکید داشت. او بر این باور بود که یک قوه اجرایی قوی و مستقل، برای هدایت کشور و پاسخگویی به بحران‌ها ضروری است. قدرت اجرایی قوی همچنین به جلوگیری از نزاع میان ایالت‌ها و تعارض‌های داخلی کمک می‌کند.

 

ه. نظام قضائی و قانون: مقالات درباره اهمیت دادگاه‌های فدرال و قضات مستقل بحث می‌کنند. استقلال قوه قضائیه به حفظ حقوق فردی و جلوگیری از سوءاستفاده دولت مرکزی یا ایالتی کمک می‌کند. 

 

 

در واقع مقالات فدرالیست نه فقط دفاع از قانون اساسی، بلکه بیان یک فلسفه سیاسی منسجم‌اند که ارکانش را می‌توان چنین برشمرد: دولت باید قوی، اما محدود باشد؛ قدرت باید تقسیم شود و به واسطه نظام‌های نظارتی کنترل شود؛ فدراسیون وسیع، تنوع و پراکندگی قدرت میان ایالت‌ها و مردم را تضمین می‌کند؛ حقوق فردی باید محافظت شود و هیچ اکثریتی نتواند حقوق اقلیت‌ها را نقض کند.  این دیدگاه‌ها، پایه‌گذار رئالیسم سیاسی و فدراسیون لیبرال-دموکراتیک مدرن هستند.

مقالات فدرالیست نقش مهمی در قانع کردن ایالت‌ها برای تصویب قانون اساسی داشتند. به‌ویژه در ایالات نیویورک و ویرجینیا، مقالات به عنوان ابزار آموزشی و تبلیغاتی عمل کردند. نظریه‌ها و استدلال‌های فدرالیست، همچنین الهام‌بخش فلسفه سیاسی در اروپا و آمریکای لاتین شدند. مفهوم تقسیم قوا و کنترل اکثریت، مدل الگویی برای سایر جمهوری‌ها شد.

 

امروزه فدرالیست به عنوان متنی کلاسیک در دانشگاه‌ها در مقام تحلیل سیاست و قانون اساسی تدریس می‌شود. تفسیر مدرن از مقالات، شامل بررسی تعادل میان آزادی فردی و قدرت دولت، فدرالیسم و سیاست حزبی است. نگاه امروزین به فدرالیست نشان می‌دهد که بسیاری از استدلال‌های مقالات این کتاب، هنوز در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و حقوقی آمریکا کاربرد دارند؛ مقالات، درس‌هایی درباره پایداری نهادها، اهمیت قانون و شفافیت در حکومت ارائه می‌دهند؛ اختلافات امروز میان ایالت‌ها و دولت فدرال، بازتاب همان چالش‌های اولیه و نگرانی‌های نویسندگان فدرالیست است؛ فلسفه سیاسی مقالات، نشان می‌دهد که آمریکا بر پایه نهادها و فرآیندهای منطقی ساخته شده، نه صرفاً اعتماد به رهبران یا افراد.

 

 

 

در مقالات کتاب فدرالیست، الکساندر همیلتون در واقع معماری اقتصادی و اجرایی ایالات متحده، دفاع قوی از دولت مرکزی، پایه‌گذاری بانک ملی و نظام مالی مدرن را بر عهده دارد. جیمز مدیسون نیز نظریه‌پرداز دموکراسی، کنترل اکثریت، و طراحی فدراسیون گسترده است. جان جی هم استراتژیست امنیت و سیاست خارجی و پیشگام در دفاع از نقش دولت در روابط بین‌المللی است. این سه نفر با ترکیب نگاه عملی و فلسفی، یک متن منسجم و راهبردی برای حفاظت از آزادی و ثبات ارائه دادند.

 

کتاب «فدرالیست» در مجموع بر آموزه‌هایی از این قبیل تاکید دارد: اهمیت و ارجحیت نهادها و قوانین نسبت به افراد؛ توجه به چالش‌های حفظ آزادی در برابر قدرت جمعی و خطر استبداد اکثریت؛ ضرورت تقسیم و کنترل قدرت برای جلوگیری از فساد و سوءاستفاده؛ پیچیدگی تعامل میان سیاست، اقتصاد و جامعه مدنی.

 

این درونمایه نشان می‌دهد که فدرالیست تنها یک سند تاریخی برای تصویب قانون اساسی نبوده، بلکه یک راهنمای نظری و عملی برای تاسیس "حکومت مدرن" است.