خبرگزاری مهر، گروه استان ها: جشنواره فیلم فجر در دهههای اخیر، همواره آیینهای از فراز و فرودهای سینمای ایران بوده است؛ سینمایی که سالهاست با چالشهایی چون فقر ژانر، تکرار مضمونی و فاصله گرفتن از مخاطب عام دستوپنجه نرم میکند.
دوره چهلوچهارم جشنواره را میتوان تلاشی آگاهانه برای بازگرداندن تنوع ژانری و تجربهگرایی دانست؛ از سینمای معمایی–پلیسی و اکشن جادهای گرفته تا آثار تاریخی-اعتقادی و درامهای عاشقانه.
اکران همزمان این آثار در استانها، بهویژه گلستان، نهتنها عدالت فرهنگی را تقویت میکند، بلکه امکان ارزیابی واکنش مخاطب غیرپایتختی را نیز برای سیاستگذاران فرهنگی فراهم میسازد.
«حاشیه»؛ معمایی اجتماعی از دل فراموششدگان شهر
فیلم سینمایی «حاشیه» به نویسندگی بنیامین هفتلنگ و محمد علیزادهفرد، کارگردانی محمد علیزادهفرد و تهیهکنندگی یوسف منصوری، در ژانر معمایی–پلیسی، در پردیس سینمایی عصرجدید به نمایش درآمد.
داستان فیلم، سرنوشت طلبهای جوان به نام محسن را روایت میکند که به دلیل حادثهای ناخواسته، ناچار به ترک زندگی قبلی خود و سکونت در حاشیه تهران میشود. ناپدید شدن دختر خردسال وی، قصه را وارد مسیری پرتعلیق میکند؛ مسیری که با همراهی مهدی، یکی دیگر از ساکنان حاشیه که فرزندش را گم کرده، به جستوجویی تلخ و انسانی بدل میشود.
حضور بازیگرانی چون هادی کاظمی، مهران احمدی و سجاد بابایی، در کنار تیمی حرفهای از عوامل فنی، نشان از تلاشی جدی برای ارائه اثری استاندارد دارد.
«حاشیه» بیش از آنکه صرفاً یک فیلم معمایی باشد، تصویری از زیست نادیدهگرفتهشده طبقات فرودست شهری ارائه میدهد؛ جایی که فقدان امنیت، عدالت و حمایت اجتماعی به بحرانی انسانی تبدیل میشود.
«مولا»؛ روایت اعتقادی در قاب گفتوگو
فیلم «مولا» ساخته عباس لاجوردی، در ژانر تاریخی–مذهبی، دیگر اثر اکرانشده در سینما عصرجدید بود. این فیلم ۷۸ دقیقهای، با تمرکز بر واقعه غدیر خم و مسئله امامت حضرت علی(ع)، روایت خود را بر پایه گفتگوی دو متفکر از اهل سنت و تشیع بنا میکند.«مولا» تلاش دارد با زبانی استدلالی و روایتی متفاوت، یکی از بنیادیترین مفاهیم اعتقادی تاریخ اسلام را بازخوانی کند؛ رویکردی که اگرچه مخاطب خاصتری را هدف قرار میدهد، اما میتواند زمینهساز گفتگوی فکری و مذهبی در فضای سینما باشد.
«اسکورت»؛ اکشن جادهای و جهشی فنی در سینمای ایران
در پردیس سینمایی کاپری، فیلم «اسکورت به نویسندگی و کارگردانی یوسف حاتمیکیا و تهیهکنندگی محمدرضا منصوری اکران شد؛ اثری در ژانر اکشن–ماجراجویانه با درامی اخلاقی در هسته مرکزی خود.
داستان فیلم، انتخابهای دشوار یک سرباز برای نجات جان دوست بیمارش را در مسیری جادهای و پرخطر دنبال میکند؛ مسیری که هر قدم آن، فاصله شخصیت اصلی با اخلاقیاتش را بیشتر میکند.
«اسکورت» علاوه بر بهرهگیری از بازیگران مطرحی چون امیر جدیدی و رضا کیانیان، از منظر فنی نیز نقطه عطفی محسوب میشود؛ چرا که برای نخستین بار در سینمای ایران از تکنولوژی صدای سهبعدی دالبی اتموس استفاده کرده است. استفاده هوشمندانه از این فناوری، اگر در خدمت روایت باقی بماند، میتواند آغازگر فصل تازهای در استانداردهای فنی سینمای ایران باشد.
«رقص باد»؛ عاشقانهای کمرمق با روایتی فرسایشی
فیلم «رقص باد» به نویسندگی و کارگردانی سیدجواد حسینی و تهیهکنندگی ابوالفضل صفری، دیگر اثر اکرانشده در سینما عصرجدید بود. این درام عاشقانه، بازگشت مردی پس از ۳۷ سال به زندگی همسری چشمانتظار را دستمایه روایت خود قرار میدهد.با وجود ایدهای احساسی و بازی بازیگرانی چون علیرضا شجاعنوری، سودابه بیضایی و ماهور الوند، فیلم در ساختار روایی با مشکلاتی چون ریتم کند، فقدان نقطه اوج و گرهگشایی کماثر مواجه است؛ مسائلی که باعث میشود ارتباط احساسی مخاطب با داستان بهتدریج تضعیف شود.
یک روز، چهار مسیر متفاوت
ششمین روز جشنواره فجر در گلستان، نمونهای فشرده از وضعیت امروز سینمای ایران بود؛ سینمایی که میان دغدغههای اجتماعی، روایتهای اعتقادی، تجربههای فنی و تلاش برای احیای ژانرهای مهجور در نوسان است.
از «حاشیه» که دردهای پنهان شهر را فریاد میزند، تا «اسکورت» که با جسارت فنی و تعلیق اخلاقی، مخاطب را با خود همراه میکند، و از «مولا» که به گفتوگوی مذهبی میاندیشد تا «رقص باد» که در دام ضعفهای روایی گرفتار میشود؛ همه و همه نشان میدهند جشنواره فجر ۴۴ بیش از هر چیز، صحنه آزمون و خطای سینمای ایران برای یافتن مسیر آینده است.
