اولین قربانی غرقشدگی در هوتک های منطقه، یاسر عبداللهی بود؛ پسربچهای هفتساله از اهالی روستای دج رحمت که در کلاس اول ابتدایی تحصیل میکرد. یکی از بستگان نزدیک یاسر درباره روز حادثه میگوید: یاسر آن روز همراه دو کودک دیگر از بستگان، بعد از پایان مدرسه به سمت خانه نرفتند و مسیرشان به هوتکی افتاد که پس از بارندگی در آن آب جمع شده بود.
به گزارش رکنا، هوا بارانی بود و آب ناشی از بارش در گودالی در همان حوالی تجمع پیدا کرده بود. حوالی ساعت دو بعدازظهر، سه کودک به سمت این گودال رفتند و مشغول بازی شدند؛ چراکه در این روستا و بسیاری از روستاهای اطراف، کودکان از امکانات تفریحی و سرگرمی محروماند و اغلب همین گودالهای آب تنها محل بازی آنهاست؛ گودالهایی که بارها حادثهساز شدهاند.
یاسر وارد آب شد و ناگهان عمق گودال او را در بر گرفت. تلاش کرد با دستوپا زدن خودش را به سطح آب برساند و نفس بکشد، اما آب او را به زیر کشید. دو کودک همراهش که همسنوسال او بودند، تصور میکردند یاسر عمداً زیر آب مانده و بیرون نمیآید. در همان لحظات بحرانی، یکی از نوجوانان روستا که نزدیک محل بود متوجه ماجرا شد و خود را به گودال رساند.
یکی از بستگان یاسر در ادامه روایت میکند: «زمان وقوع حادثه در شهر بودم که با من تماس گرفتند. وقتی عموزادهام به بالای گودال رسید و یاسر را از آب بیرون کشید، متوجه شد ضربان قلبش هنوز کمی وجود دارد. گفتم فوراً او را به اورژانس برسانید اما فاصله روستا تا اورژانس زیاد بود و رسیدن آمبولانس زمانبر میشد. برای همین خودشان یاسر را بردند. آمبولانس هم نیامد. کودک حتی به بیمارستان نرسید. در اورژانس پزشکان پس از معاینه گفتند جانش را از دست داده است. این گودال هم مانند بسیاری از هوتکهای دیگر هیچگونه حصار یا فنسکشی نداشت.»
دومین حادثه غرقشدگی در روستای بلریمِدان رخ داد؛ حادثهای که جان دختر خردسال دو سال و نیمهای به نام همره گرگیج را گرفت. عموزاده همره درباره روز حادثه میگوید: «حدود ساعت ۱۱ صبح، همره همراه برادر پنجسالهاش و یکی از عموزادهها برای بازی به سمت هوتکی رفتند که درست پشت خانه ما قرار دارد. بچهها مشغول بازی بودند که ناگهان همره داخل گودال افتاد. میزان آب گودال زیاد نبود اما همین حجم برای کودک دو سال و نیمه بسیار سنگین و غیرقابلتحمل بود.»
او ادامه میدهد: «عموزاده همره سریع به سمت خانه دوید و مادرش را خبر کرد. همان موقع من در خانه بودم که مادرم با فریاد متوجه حادثه شد. مادر همره خودش را به گودال رساند و دخترش را از آب بیرون کشید. او را به بیمارستان منتقل کردند اما پزشک اعلام کرد که جان باخته است. این هوتک هم هیچگونه ایمنسازی نداشت.»
هوتکها گودالهای روباز ذخیره آب هستند که در بسیاری از روستاهای استان سیستان و بلوچستان برای تأمین آب مصرفی روزمره استفاده میشوند؛ گودالهایی که اغلب بدون پوشش، حفاظ یا حتی علائم هشداردهنده رها شدهاند. فعالان محلی میگویند این هوتکها سالهاست به تهدیدی دائمی برای جان کودکان تبدیل شدهاند و با وجود تکرار مداوم حوادث مرگبار، تاکنون اقدام مؤثر، پایدار و مسئولانهای برای ایمنسازی یا حذف آنها انجام نشده است.
در حادثهای دیگر، مهرداد حسنزاده مدیرکل مدیریت بحران استانداری هرمزگان از مرگ دو دانشآموز در استخر کشاورزی خبر داد و گفت: عصر روز ۱۶ بهمنماه، چهار دانشآموز پسر از اهالی روستای «پالور» از توابع بخش جغین شهرستان رودان، برای تفریح به روستای «چاقغربال» از توابع بخش توکهور و هشتبندی شهرستان میناب رفته بودند. این نوجوانان وارد یکی از باغهای کشاورزی شدند و قصد شنا در استخر داخل باغ را داشتند که متأسفانه دو نفر از آنها در آب غرق شدند و جان خود را از دست دادند.
به گفته حسنزاده، پیکر این دو دانشآموز پس از خارج شدن از آب به نیروهای امدادی تحویل داده شد و برای انجام بررسیهای بیشتر به پزشکی قانونی انتقال یافت.
مدیرکل مدیریت بحران استانداری هرمزگان با تأکید بر اینکه این حادثه هیچ ارتباطی با فعالیتهای آموزشی یا مدرسه نداشته است، گفت: «دانشآموزان در زمان وقوع حادثه خارج از محیط مدرسه و صرفاً برای تفریح در محل حضور داشتند. استخرهای کشاورزی برای شنا طراحی نشدهاند و حضور افراد، بهویژه نوجوانان، در این فضاها میتواند به حوادث تلخ و جبرانناپذیری منجر شود.»
