به گزارش ایسنا، تحلیلگر اندیشکده آمریکایی در مطلبی هشدار میدهد همچنان که مذاکرات بین ایران و ایالات متحده ادامه پیدا میکند، این خطر وجود دارد که رژیم صهیونیستی بخواهد با تاثیرگذاری بر «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا روند مذاکرات را خراب کند.
«الدار ممدوف»، تحلیلگر اندیشکده موسوم به «کشورداری مسئولانه کوئینسی»، در تحلیلی که در پایگاه اینترنتی این اندیشکده تاکید میکند «دونالد ترامپ»، رئیسجمهور ایالات متحده در صورتی که به جای گوش دادن به توصیههای رژیم اشغالگر قدس، مسیر پیشنهادی کشورهای مسلمان همسایه ایران شامل ترکیه، قطر، عمان و عربستان را قبول کند و به جای اراده این رژیم، اراده شخصی خودش را ملاک قرار دهد قادر به انعقاد توافق با ایران خواهد بود.
ممدوف در این مطلب مینویسد: «جمعه این هفته، جدیدترین فصل از تاریخچه پرتلاطم و طولانی مذاکرات ایران-آمریکا در عمان رقم خورد؛ مذاکراتی که در آن عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، به هدف ممانعت از بروز جنگی بین ایالات متحده و ایران رقم زدند.»
ممدوف تصریح میکند این مذاکرات در اصل این گونه برنامهریزی شده بود که به صورت چندجانبه و علاوه بر ایران و ایالات متحده، با شرکت مجموعهای از کشورهای مسلمان و عرب از جمله ترکیه، قطر، عمان و عربستان سعودی در استانبول برگذار شود اما ایران توانست با به کرسی نشاندن درخواستهای خود شامل برگزاری مذاکرات نه در ترکیه بلکه در عمان آن هم نه به صورت چند جانبه، بلکه به صورت ۲ جانبه و متمرکز کردن انحصاری مذاکرات بر مساله هستهای نفوذ خود را اعمال کند. بر اساس گزارشها واشنگتن در ابتدا از پذیرش این درخواستها امتناع کرده بود اما بعدا توسط ترکیه و کشورهای حوزه خلیج فارس متقاعد به پذیرش آنها شد چون این کشورها از تبعات بروز یک جنگ منطقهای بیم دارند.
ارزیابی این تحلیلگر اندیشکده آمریکایی بعد از آن مطرح شده که رهبر معظم انقلاب در دیدار هزاران نفر از اقشار مختلف مردم در اولین روز دهه فجر با اعلام هشدار صریح به آمریکا، اعلام کردند: اگر جنگی راه بیندازید، جنگ منطقهای خواهد بود.
به عقیده این تحلیلگر این حقیقت که واشنگتن با برگزاری مذاکرات بعد از لغو آنها در استانبول تحت تاثیر و اهرم متحدانی همچون ترکیه، عربستان و قطر موافقت کرد نشان دهنده این است که این متحدان میدانند از تبعات یک جنگ منطقهای مصون نخواهند ماند زیرا اتفاقاتی نظیر انسداد تنگه هرمز، حملات به پایگاههایی آمریکایی که این کشورها میزبانشان هستند و تبعات دیگر این جنگ در انتظار آنها خواهد بود.
ممدوف در این تحلیل بیان میکند ، تهران با علم به این وضعیت و تبعات توانست به درستی از بیم و نگرانی همسایگانش به عنوان اهرمی برای وادار کردن آمریکا به قبول درخواستهایش استفاده کند.
این تحلیلگر اما هشدار میدهد: «این اهرم البته نامحدود نیست و هر چند توانست ترامپ را برای آمدن به پای میز مذاکره متقاعد کند اما نمیتواند عاملی برای مجبور ساختن واشنگتن و تهران برای برقرار ساختن توافقی که یکی از طرفین نخواهد یا نتواند که بپذیرد، باشد.»
او همچنین اذعان میکند: «اصرار ایران بر کنترل محل برگزاری، فرمت و دستور کار این مذاکرات یک واقعیت حیاتی را نشان میدهد: این که تهران حتی تحت فشارهای عظیم، برای تسلیم شدن به پای میز مذاکره نیامده بلکه برای مذاکره از موضع مقاومت آمده است.»
ممدوف با ذکر اینکه همچنان در این وضعیت «صحنه برای یک درگیری بنیادین تنظیم شده» عنوان میکند: «ترامپ بعد از رجزخوانی کردن درباره اینکه یک "ناوگان" روانه خلیج فارس کرده، خود را در گوشهای گیر انداخته است: او اکنون به یک پیروزی سریع و پرسر و صدا — نظامی یا دیپلماتیک — نیاز دارد، وگرنه بر سر ازدستدادن وجهه خود ریسک کرده است. در مقابل ایران قرار نیست بیقیدوشرط تسلیم شده تا ترامپ بتواند ادعای چنین پیروزیای کند. هر گونه اقدام نظامی آمریکا علیه ایران بسیار پرریسک، غیرقابلپیشبینی، طولانی و همراه با تلفات آمریکایی ها خواهد بود. به عبارت دیگر، اقدام نظامی علیه ایران هیچ شباهتی به عملیات نمایشی اوایل ژانویه آمریکا علیه ونزوئلا برای ربودن رئیسجمهور آن کشور، نیکولاس مادورو، نخواهد داشت.»
ممدوف با اشاره به اینکه «ترامپ در بحرانی گیر افتاده که خودش آن را ساخته است» و همچنین با اشاره به حمله تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی در خرداد ماه امسال به ایران که در ضمن برگزاری مذاکرات ایران و آمریکا رخ داد تصریح میکند: «دولت ترامپ همچنان اصرار میکند که ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد. معاون رئیسجمهور آمریکا، جی.دی. ونس، اخیرا در یک مصاحبه این موضوع را تکرار کرد. اما اگر این واقعا یک خط قرمز است، پس واشنگتن خواستار باز شدن دری است که از قبل باز بوده است. مقامات ایرانی پیوسته نشان دادهاند که به سلاح هستهای علاقهای ندارند. عراقچی و ویتکاف در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ بر همین اساس در حال مذاکره بودند، تا اینکه اسرائیل به ایران حمله کرد و سپس آمریکا نیز به آن پیوست.»
در ادامه این مطلب تصریح شده از جمله مسائل قابل توجه این هستند که ایران حتی با وجود تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل در ماه ژوئن علیه خود باز هم قبول کرد که با آمریکا مذاکره کند و با وجود اصرارش بر داشتن حق غنیسازی اورانیوم، مقامهای ایران گفتهاند که از زمان حمله ایالات متحده به تاسیسات هستهای فردو و نطنز در ژوئن ۲۰۲۵، چنین غنیسازی رخ نداده است.
به باور این تحلیلگر آمریکایی، برای مساله هستهای ایران «راهحل فنی وجود دارد و این مساله به لحاظ فنی قابل حل است اما سوال اینجاست که با این وجود چرا باز ما در لبه جنگ قرار داریم؟»
او در پاسخ تصریح میکند علت ضدیت رژیم صهیونیستی با ایران و نظامش بوده و بسیاری از افراد در واشنگتن و این رژیم به دنبال این هستند که ترامپ را وادار به حمله به ایران به بهانه «تغییر نظام» کنند.
ممدوف تصریح میکند یکی از نگرانیهای اصلی رژیم صهیونیستی درباره ایران، موشکهای بالستیک ایران است چون این موشکها را به عنوان بازدارنده در برابر برنامهاش برای «سلطه بر منطقه و تبدیل کردن ایران به یک سوریه جدید» میبیند چون میخواهد ایران «چنان توخالی شود که هر موقع که اراده کرد بتواند آن را بمباران کند.»
با این وجود او اعتراف میکند: «برای ایران موشکها به عنوان ابزار چانهزنی مطرح نیستند بلکه به عنوان ارکان غیرقابل مذاکره دفاع ملیاش مطرح هستند.»
این تحلیلگر در خاتمه این مطلب نوشته است: «دلیل اصلی اینکه تهران میخواهد مذاکرات را به موضوع هستهای محدود کند، بیاعتمادی عمیقش به واشنگتن است. با توجه به سوابق ترامپ — خروج از برجام، بمباران ایران در میانه مذاکرات، قبول کردن تقریبا همه خواسته های اسرائیل — نباید ایران را برای این بیاعتمادی سرزنش کرد.»
ممدوف به رئیس جمهور ایالات متحده توصیه میکند: «اگر مذاکرات در عمان قرار است از یک جنگ فاجعهبار منطقهای که آمریکاییها را به مخاطره میاندازد و اقتصاد جهانی را درهم میشکند جلوگیری کند، ترامپ باید دست از گوشدادن به خواستههای اسرائیل بردارد و در عوض به توصیههای قطر، عمان، عربستان، ترکیه و مصر توجه کند؛ آنها همگی از او میخواهند تا دیپلماسی واقعی با ایران را در پیش گیرد و از آن صرفاً بهعنوان مقدمهای برای جنگ استفاده نکند.»
