همشهری آنلاین_ تیم منتخب کشتی آزاد ایران با ۱۴ کشتیگیر در ۱۰ وزن راهی زاگرب شد و در پایان، با کسب ۲ مدال طلا، ۲ نقره و ۶ برنز، عنوان نایبقهرمانی تیمی را با ۱۸۰ امتیاز به دست آورد. آمریکا با ۲۱۵ امتیاز قهرمان شد و هند با ۱۱۸ امتیاز در جایگاه سوم ایستاد.
۲طلای ایران توسط سینا خلیلی در وزن ۷۰ کیلوگرم و محمدمبین عظیمی در وزن ۹۲ کیلوگرم به دست آمد؛ دو وزنی که غیرالمپیکی محسوب میشوند و اتفاقا متفاوتترین مدالهای کاروان ایران را رقم زدند. سینا خلیلی با عبور از یان پارکر آمریکایی و دیگر رقبا، به سکوی نخست ۷۰ کیلو رسید. محمدمبین عظیمی اما مسیر خاصتری داشت؛ او در فینال وزن ۹۲ کیلوگرم بدون کشتی گرفتن صاحب مدال طلا شد، چرا که ترنت هیدلای آمریکایی، همان کشتیگیری که پیشتر عظیمی را شکست داده بود، به دلیل آسیبدیدگی از حضور روی تشک انصراف داد. در کنار این دو طلا، پیمان نعمتی در ۶۵ کیلوگرم و حسن یزدانی در ۹۷ کیلوگرم به مدال نقره رسیدند و ۶ نشان برنز نیز توسط میلاد والیزاده (۵۷)، رضا مؤمنی (۶۱)، علیاکبر فضلی (۷۴)، عادل پناهیان (۷۹)، علی سوادکوهی (۸۶) و مرتضی جانمحمدزاده (۱۲۵) به دست آمد.
اما فراتر از رنگ مدالها، آنچه زاگرب را به صحنهای قابل تحلیل تبدیل کرد، مصافهای مستقیم ایران و آمریکا بود. هر دو تیم اگرچه نفرات اصلی و المپیکی خود را بهطور کامل در اختیار نداشتند، اما تعداد بالای کشتیگیران حاضر باعث شد در اوزان مختلف، رودرروییهای متعددی شکل بگیرد؛ رودرروییهایی که در مجموع، ۹ شکست برای کشتیگیران ایران مقابل آمریکاییها ثبت شد که۳ مورد آن با ضربه فنی همراه بود. در ۷۴ کیلوگرم، علیاکبر فضلی با ضربه فنی مغلوب دیوید کر شد. در ۸۶ کیلوگرم، ابوالفضل شمسیپور مقابل زاهید والنسیا شکست سنگینی را متحمل شد و در ۱۲۵ کیلوگرم نیز مرتضی جانمحمدزاده با ضربه فنی برابر وایت هندریکسون تن به شکست داد.
حتی در اوزانی که ایران صاحب مدال شد، برخی باختها مقابل کشتیگیران آمریکایی با اختلاف امتیاز بالا رقم خورد؛ از جمله شکست ۱۳ بر۳ حسن یزدانی برابر استیفن بوچانان در فینال ۹۷ کیلوگرم. این نتایج در حالی رقم خورد که نه آمریکا با تمام ستارههایش در زاگرب حاضر بود و نه ایران ترکیب کامل و اصلی خود را به میدان فرستاده بود. با این حال، شکستهای سنگین و یکطرفه برخی کشتیگیران ایرانی مقابل آمریکاییها، زنگ خطری جدی در نخستین تورنمنت رنکدار سال ۲۰۲۶ به صدا درآورد؛ هشداری که نشان میدهد فاصله فنی در بعضی اوزان، حتی بدون حضور نفرات اول، قابل چشمپوشی نیست.
زاگرب برای ایران با دو طلای ارزشمند، مدالهای رنگارنگ و نایبقهرمانی تیمی به پایان رسید، اما در دل این سکوها، پیامهای مهمتری هم پنهان بود؛ پیامهایی درباره وزنهای غیرالمپیکی، تغییر نسل، و جدالی که با آمریکا همچنان سخت، پرهزینه و تعیینکننده باقی مانده است.
