منچسترسیتی با پیروزی ۳ بر ۱ برابر نیوکاسل (مجموع ۵ بر ۱) مقتدرانه راهی فینال جام اتحادیه انگلیس شد؛ جایی که پپ گواردیولا این فرصت را دارد تا برای پنجمین بار این جام را فتح کند و به پرافتخارترین سرمربی تاریخ این رقابتها تبدیل شود. تنها مانع او، میکل آرتتا، دستیار سابق و رقیب امروزیاش در آرسنال است.
موفقیتهای گواردیولا فراتر از جام اتحادیه است، اما فتح دوباره این جام میتواند نام او را بالاتر از چهرههایی چون برایان کلاف، ژوزه مورینیو و سر الکس فرگوسن قرار دهد. او که طی ده سال گذشته پنج بار به فینال این رقابتها رسیده، پس از بازی گفت: «حضور پنجباره در فینال طی ده سال فوقالعاده است. بازی مقابل آرسنال لذتبخش خواهد بود؛ تیمی که در حال حاضر شاید بهترین تیم اروپا و حتی جهان باشد.»
نیوکاسل هرگز نتوانست تهدید جدیای برای سیتی باشد. دفاع آنها از نخستین جام بزرگشان پس از سال ۱۹۶۹ خیلی زود فرو پاشید و امیدهای بازگشت، عملاً در همان دقایق ابتدایی از بین رفت. ادی هاو، سرمربی نیوکاسل، از نمایش تیمش در نیمه نخست بهشدت ناراضی بود و اعتراف کرد اشتباهات فردی بار دیگر گریبان تیمش را گرفته است.
گواردیولا با وجود استراحت دادن به مهرههای کلیدی از جمله ارلینگ هالند، ترکیبی کارآمد به میدان فرستاد. عمر مرموش، که آمار درخشانی مقابل نیوکاسل دارد، با دو گل نقش اصلی را در پیروزی سیتی ایفا کرد؛ هرچند هر دو گل با چاشنی خوششانسی همراه بود. در سوی مقابل، نیوکاسل در لحظات تعیینکننده فاقد برندگی لازم بود و مصدومیت آنتونی گوردون نیز ضربه دیگری به این تیم وارد کرد.
واقعیت این بود که منچسترسیتی در حالی به فینال رسید که نگاهش به دیدار حساس لیگ برابر لیورپول هم بود. چند ستاره روی نیمکت نشستند و حتی برخی اصلاً به میدان نرفتند، با این حال سیتی بدون دردسر خاصی کار را تمام کرد. گواردیولا همچنین نسبت به محرومیت مارک گهی ابراز نارضایتی کرد و خواستار فراهم شدن شرایط حضور او در فینال ومبلی شد.
در دیدار برگشت، سیتی خیلی زود کنترل بازی را در دست گرفت و برخلاف دیدار قبلی برابر تاتنهام، این بار برتری خود را حفظ کرد. گلهای عجیب اما تعیینکننده، حاصل اشتباهات دفاعی نیوکاسل بود؛ موضوعی که خود ادی هاو نیز به آن اذعان داشت.
دروازه سیتی نیز با درخشش جیمز ترافورد بسته ماند. او با چند واکنش تماشایی مانع بازگشت نیوکاسل شد و یکی از بهترین نمایشهای دوران حرفهایاش را به ثبت رساند. گواردیولا عملکرد او را «فوقالعاده» توصیف کرد و تأیید کرد که ترافورد در فینال نیز درون دروازه خواهد ایستاد.
تغییرات تاکتیکی ادی هاو، برخلاف انتظار، نتیجهبخش نبود و استفاده دوباره از سیستم سهمدافعه باعث شد نیوکاسل در ضدحملات آسیبپذیر باشد. هرچند در نیمه دوم و پس از تعویضهای هجومی، موقعیتهایی برای این تیم ایجاد شد، اما دیرهنگام بود.
گل انفرادی آنتونی الانگا تنها نکته امیدوارکننده برای نیوکاسل بود؛ گلی که با تشویق پرشور هواداران همراه شد، اما نتوانست سرنوشت بازی را تغییر دهد. در نهایت، شکست دیگری در ورزشگاه اتحاد به کارنامه نیوکاسل اضافه شد؛ دوازدهمین باخت متوالی در این ورزشگاه.
اکنون منچسترسیتی راهی ومبلی شده تا در فینال جام اتحادیه مقابل آرسنالِ میکل آرتتا قرار گیرد؛ جدالی جذاب میان استاد و شاگرد، با تاریخسازی احتمالی گواردیولا.
بیشتر بخوانید: قوانین علیه پپ؛ از این بازیکن نمیتوانی استفاده کنی!
