آقای حسن روحانی رئیس جمهور پیشین برای چندمین بار برانجام همهپرسی تأکید کرده است. حتماً ایشان میداند که رئیس جمهور این حق را دارد که پیشنهاد همهپرسی داده ، محور و موضوع آنرا پیشنهاد و آن را وارد فاز اجرائی کند.
اصل ۵۹ تصریح میکند که "در مسائل بسیار مهم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، و فرهنگی ممکن است اعمال قوه مقننه از راه همه پرسی و مراجعه مستقیم به آراء مردم صورت گیرد. درخواست مراجعه به آراء عمومی باید به تصویب دوسوم مجمع نمایندگان مجلس برسد."
براین اساس قانون همهپرسی در جمهوری اسلامی که در تاریخ ۱۳۶۸٫۴٫۴ به تصویب مجلس رسیده است و بر اساس ماده۳۶ این قانون همهپرسی به پیشنهاد رئیس جمهور یا یکصد نفر از نمایندگان مجلس و تصویب حداقل دو سوم مجلس نماینگان مجلس شورای اسلامی انجام میشود.
پس بر اساس قانون، آقای روحانی میتوانست در ۸ سالی که رئیس جمهور بود و چند بار موضوع همهپرسی را مطرح کرد پیشنهاد همهپرسی بدهد. این موضوع بود که به ایشان تذکر داده شد. اما نکردند ولی امروز که در مسند ریاست جمهوری نیستند دوباره و چندباره خواستار همهپرسی شدهاند.
آیا باید نتیجهای جز بازی با قانون و انداختن توپ به زمین دیگران گرفت؟ آیا باید با خوش بینی نسبت به این پیشنهاد در این شرایط برخورد کرد؟
پیشنهادی که شخص آقای روحانی هرگز در زمان ۸ سالی که فرصت داشت به آن تن نداد اما همواره به عنوان ابزاری تبلیغاتی از آن استفاده کرد که گویی کسان دیگری باید رفراندوم را پیشنهاد بدهند.
آقای روحانی پیشنهاد برگزاری رفراندوم در موضوعات مهم با رئیس جمهور هم هست. چه شما رئیس جمهور باشید چه آقای پزشکیان.