به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، کارگردان فیلم «قمارباز» گفت: جنگ فقط با تانک و تفنگ نیست. جنگ امروز با پسورد شروع میشود. ما در فیلم بیشتر از هر چیز به نوعی جنگ سایبری پرداختیم؛ جنگی که آدمها آن را نه فقط با چشم و گوش بلکه با تمام سلولهای بدنشان حس میکنند.
محسن بهاری کارگردان فیلم سینمایی «قمارباز» تأکید کرد که فضای فیلم میتوانست در بستری غیر از جنگ کلاسیک نیز روایت شود و افزود: تنها ارتباط مستقیم فیلم با جنگ، موضوع هک بانک است. ما به جنگی اشاره کردیم که نامرئی است، اما تأثیرش عمیق و گسترده است.
در ادامه، بهاری در پاسخ به سوالی درباره واقعی بودن داستان فیلم و امکان افشای شخصیتهای حقیقی گفت: من به عنوان یک مخاطب هم مطمئن بودم این سوال مطرح میشود. فیلم براساس ترکیبی از شنیدهها و الهام از چند پرونده محدود شکل گرفته، نه بازسازی دقیق یک پرونده امنیتی مشخص. کسانی که باید بدانند، میدانند و باقی مخاطبان ضرورتی ندارد وارد جزئیات واقعی شوند.
او درباره میزان دسترسی به پروندههای واقعی برای ساخت فیلم توضیح داد: آنچه من از یک پرونده میدانستم، در حد این بود که شبی مأموران متوجه نبوغ یک فرد متخصص شدند و تا صبح تلاش کردند او را از ادامه مسیرش منصرف کنند. درباره پرونده هک بانک هم اطلاعاتم بیشتر شنیدهها و روایتهای غیرمستقیم بود و نه دسترسی رسمی به اسناد.
کارگردان «قمارباز» با اشاره به فضای بصری و صوتی فیلم گفت: اصرار داشتم برخی لحظات فقط با صدا یا تصویر حداقلی روایت شود. این همخوان با ماهیت جنگ سایبری است؛ جنگی پنهان، بیصدا و فرساینده.
بهاری درباره انتخاب بازیگر نقش «باران» گفت: دنبال بازیگری بودیم که هم معصومیت داشته باشد و هم کمی شیطنت. خانم قربانی یکی از اولین گزینههای ما بودند و خوشبختانه انتخاب بسیار درستی از آب درآمد.
او در پاسخ به پرسشی درباره نمایش استعمال دخانیات در فیلم، تأکید کرد که این رفتار به شخصیتهای منفی تعلق دارد و هدف، تطهیر یا ترویج آن نبوده است.
در ادامه نشست خبری سجاد نصراللهینسب تهیهکننده فیلم «قمارباز» با اشاره به نسبت سینما و واقعیت گفت: ما در سینما الزاماً با بازنمایی رئالِ صرف مواجه نیستیم. ممکن است یک سوژه ریشه در واقعیت داشته باشد، اما بخش عمده مسیر، قصهگویی و داستانسرایی فیلمنامهنویس و کارگردان است تا در نهایت یک اثر جذاب و مخاطبپسند شکل بگیرد.
او ادامه داد: در قبال یک داستان خوب، میتوان فیلم قصهگو ساخت؛ فیلمی که هم از سوژههای رئال بهره میبرد و هم میتواند حامل نکات اخلاقی، اجتماعی و حتی سیاسی باشد. اما پردازش داستان و شیوه روایت، از اصول بنیادین کار سینمایی است.
در بخش دیگری از نشست، نصراللهی در مورد طراح پوستر فیلم گفت: تقریباً در پنج کار اخیرم که در جشنواره حضور داشتهاند، طراحی لوگو و پوستر توسط آقای روحالامین انجام شده است. جدا از تعهد حرفهای، ایشان از مرحله فیلمنامه، بازنویسی و پیشتولید در جریان کامل اثر قرار میگیرند.
او افزود: به نظر من بخشی از موفقیت و اقبال این آثار به درک درست و برداشت دقیق ایشان از داستان و جهان فیلم برمیگردد؛ چیزی که بهوضوح در طراحیهایشان دیده میشود. حتی در مواردی، نظرات ایشان به لحاظ مفهومی برای خود من هم بسیار کمککننده بوده است.
نصراللهینسب در ادامه و در واکنش به پرسشی درباره انتخاب بازیگران گفت: انتخاب برخی بازیگران، از جمله انتخاب خانم شبنم قربانی برای نقش منفی، خلاف رویه مرسوم بسیاری از کارگردانهاست، اما این انتخابها آگاهانه و در راستای شکستن کلیشهها و تقویت شخصیتپردازی انجام شده است.
او تأکید کرد که این تصمیمها بخشی از نگاه خلاقانه تیم سازنده به روایت و کاراکترها بوده و هدف، ایجاد تجربهای متفاوت برای مخاطب است.
محمد روحالامین طراح پوستر فیلم با توضیح روند ورودش به پروژه «قمارباز» افزود: مثل بسیاری از کارهایی که بهویژه در ایام جشنواره انجام میدهم، ابتدا با نسخههای اولیه و حتی ناقص فیلمنامه مواجه شدم؛ نسخههایی که هنوز بازنویسی کامل نشده بودند و بیشتر خط داستانی را منتقل میکردند.
او با تأکید بر تعهد حرفهای خود گفت: با وجود اینکه در مواجهه اول، فیلمنامه آن چیزی نبود که امروز روی پرده میبینیم، اما تلاش کردم صرفاً از منظر تعهد حرفهای، خودم را به اصل قصه و جهان فیلم نزدیک کنم و در طراحی پوستر، به هویت فیلم وفادار بمانم.
روحالامین با اشاره به مشاهده نسخههای مختلف فیلم گفت: من دو نسخه از فیلم را دیدم؛ یک نسخه بدون صدا و نسخه نهایی. هر بار که فیلم را دیدم، احساس کردم به آن چیزی که امروز تولید شده، نزدیکتر شدهام. این اتفاق امتیاز بزرگی برای گروه سازنده است؛ چون از مرحله نگارش فیلمنامه تا نمایش نهایی، انسجام حفظ شده بود.
او ادامه داد: خیلی وقتها فیلمنامههایی میخوانیم که در ذهن ما فیلمی جذاب میسازند، اما در تولید نهایی به آن نمیرسند. اما درباره «قمارباز» خوشبختانه این فاصله وجود نداشت. فیلم را دوست داشتم؛ فیلم ادعای اغراقشده ندارد، اما به اندازه خودش ارزش افزوده ایجاد کرده است.
روحالامین در پاسخ به پرسشی درباره رویکرد شخصیاش در طراحی گفت: من آدمی بینرشتهای هستم؛ ریشهام در هنرهای تجسمی است، اما سینما را دوست دارم، هیچ نسبت فامیلی با هیچ سینماگری ندارم و اگر در این رشته پرکار هستم خواست خدا و تعهدم به کار است.
