به گزارش همشهری آنلاین، مرد ۳۸ ساله که برای رهایی از تنگناهای زجرآور زندگی به دایره اجتماعی کلانتری شهرک فراجا مراجعه کرده بود، به کارشناس و مشاورکلانتری گفت: تنها ۲۲ سال داشتم که با دیدن دختری در خیابان سودای ازدواج به سرم افتاد. به دنبالش رفتم و نشانی خانهاش را یافتم. خیلی زود مادرم را مجبور کردم به خواستگاری او برود. پدر و مادرم به خاطر من از همه آرزوهایشان گذشتند و مرا سر سفره عقد با «کبری» نشاندند.
او آن زمان ۲۰ ساله بود و من خیال میکردم خوشبختترین و عاقلترین زوج دنیا هستیم. نهتنها ماههای اول، بلکه سالهای ابتدایی زندگیمان به خوبی گذشت. اختلافات جزئیمان را سعی می کردیم حل کنیم و زود قهرها به آشتی مبدل میشد.
دو پسر ۱۳ و۳ ساله داشتم و کارمند یکی از شرکتهای خصوصی بودم که بهانه گیریهای کبری شروع شد. من حرفشهایش را نمیفهمیدم، اما به گمان خودش حرف حساب میزد. او میگفت زمان ازدواج با من جوان و خام بوده و تصمیم درست برای ازدواج نگرفته و حالا پشیمان است.
2 سال تمام این حرفهای زجرآور را تحمل کردم و پیشنهاد مشاوره به او دادم، اما گوش همسرم بدهکار این نصایح دلسوزانه نبود. فکر میکردم همه ما قربانی هیجانات احساسی کبری شدهایم. تلاشهایم برای نجات زندگی خودم و فرزندانم نتیجه نداد و ما از هم جدا شدیم. او حتی بچهها را با خود نبرد و من به کمک مادرم 2 سال را بهسختی سپری کردم.
به خاطر تنهایی و ناتوانی در مراقبت از فرزندانم خام حرفهای عاشقانه یک زن در فضای مجازی شدم و دوباره همان اشتباه سالهای جوانی را تکرار کردم. خیلی زود تصمیم به ازدواج با میترا گرفتم و او را به خانهام آوردم که در طبقه بالای ساختمان خانوادگی خودم بود. اوایل مثل ازدواج اولم همه چیز خوب بود، اما خیلی زود آن روی سکه نمایان شد و رنگ زیبا و فریبنده جملات عاشقانه به روزهای تنهایی و جدل گره خورد.
همسر جدیدم که در زمان خواستگاری قول مراقبت از پسرانم را داده بود، حالا در قبال سند زدن واحد آپارتمان مادرم حاضر بود کنارم بماند و بچهها را هم نگه دارد. دوباره دنیا بر سرم خراب شد. این ازدواج که اکنون در بنبست وعدهها قرار دارد، جز آبروریزی، سر و صدا و شکایت ارمغان دیگری برایم ندارد.
با دستور سرهنگ آرش ایرانمنش رئیس کلانتری شهرک فراجای مشهد تلاشهای تخصصی و کارشناسی مشاور مرکز انتظامی با برگزاری جلسات زوجدرمانی در دایره مددکاری اجتماعی آغاز شد تا شاید راهی برای ادامه این زندگی مشترک پیدا شود و فرزندان خانواده محیط آرام و بدون تنش را تجربه کنند.
