لیگ تعریفی دارد و به هر تورنمنتی نمی توان لیگ گفت. یکی از ویژگی های لیگ در همه دنیا این است که فینال ندارد و تمام بازی ها ارزش و اهمیتی یکسان و به اندازه ۳ امتیاز دارند.
اما گاهی اوقات یک بازی با تاثیر مستقیم در سرنوشت بالا یا پایین جدول، لقب فینال لیگ می گیرد. تقابل رودرروی دو رقیب مستقیم که نتیجه اش می تواند سرنوشت را عوض کند.
در تاریخ لیگ برتر یکبار در هفته آخر لیگ هفتم، روز ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۷ در آزادی بازی پرسپولیس و سپاهان تبدیل به فینال لیگ شد. فقط این دو تیم شانس قهرمانی داشتند و مساوی حکم به قهرمانی مهمان می داد و پرسپولیس به دراماتیک ترین شکل، در دقیقه ۹۰+۷ به گل برتری و قهرمانی رسید.
در موارد دیگر بارها پیش آمده که هفته آخر در بازیهای همزمان، سرنوشت جام عوض شده اما بازی رودررو فقط همان بود. ما هر فصل بازی های ۶ امتیازی بین مدعیان داریم که برد آنها می تواند تاثیر روحی فراوانی هم بگذارد. برخی بازی ها مثل دربی تهران یا تقابل با تراکتور و سپاهان برای دو بزرگ تهرانی، همیشه و در هر حالتی مهم هستند اما نزدیک بود که این هفته شاهد یک فینال زودهنگام باشیم.
سپاهان در پایان دور رفت با ۳۰ امتیاز قهرمان شد و پرسپولیس با ۲۸ امتیاز دوم، وقتی در شروع دور برگشت زردها در انزلی متوقف و ۳۱ امتیازی شدند، بهترین فرصت برای پرسپولیس ایجاد شد که با برتری برابر فجر، به همسایگی صدر رسیده و حتی به لطف تفاضل گل، صدرنشین هم بشود. در این صورت، بازی هفته هفدهم این دو تیم در تهران، تبدیل به فینال زودرس لیگ می شد، درست مثل ۱۷ سال پیش!
البته که هنوز تا پایان فصل راه درازی باقی مانده و ممکن است بارها سرنوشت صدر جدول یا همین دو تیم بارها تغییر کند اما اگر پرسپولیس با ۳ امتیاز از شیراز می آمد، بازی جمعه آینده دوم بهمن ماه جداً فینالی حساس می شد!
اینجا را بخوانید: حوادث تکراری در بازی فجر - پرسپولیس؛ نیازمند نتوانست، شهابی توانست!
