به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاری صدا و سيما از لندن؛ آشوبگریهای تروریستی روزهای اخیر در ایران قابل مقایسه با آشوبها در کشورهای غربی از جمله انگلیس نیست، اما مقایسه آشوبهای این کشور و آشوب تروریستی اخیر ایران که در آن علاوه بر نیروهای حافظ جان و مال مردم و آحاد جامعه از جمله نیروهای امدادی نیز با اقدامات تروریستها با فجیعترین وضع به شهادت رسیدند و رفتار و مواضع مقامات حکومت انگلیس در قبال آنها شگفت آور است.
استارمر نخست وزیر انگلیس در مجلس این کشور گفت: تفاوت میان شجاعت مردم ایران و سرکوبگری رژیم آن کشور، هیچ گاه تا این اندازه آشکار نبوده است. ما با متحدانمان برای اعمال تحریمهای بیشتر گفتوگو میکنیم.
در آشوبهای تابستان سال گذشته انگلیس که در آن نه اسلحهای در میان آشوبگران در کار بود و نه نیروی انتظامی و امنیتی آسیب جدی دید، اما دادگاههای این کشور اعمال آشوبگران را خشونت سازمان یافته و تروریسم خیابانی توصیف و احکام سنگین برای عاملان آشوب صادر کردند مثلا لوی فیشلاگ ۳۱ ساله به جرم آتش افروزی و به خطر انداختن جان افراد و شرکت فعال در خشونتها به ۹ سال زندان محکوم شد.
رسانههای انگلیس نیز برخلاف رویه خود درباره ایران که اغلب فجایع ایجاد شده به دست آشوبگران تروریست در ایران را به تیغ سانسور سپردند درباره آشوبهای انگلیس به کمک پلیس آمدند تا با شناسایی و محاکمه عاملان آشوب، روند بازگشت آرامش به خیابانهای شهرهای انگلیس تسریع شود.
دادگاهها نیز رسیدگیهای فوری به پروندههای عاملان آشوب را در دستور کار قرار دادند و رسانهها محاکمات مجرمان خطرناک را زنده از تلویزیونها پخش کردند. سخنان یک قاضی در زمان اعلام حکم یک آشوبگر که به صورت زنده از تلویزیون پخش شد که گفت: تو یکی از صدها نفری بودی که در آشوبها و غارتها دست داشتی. اقدام تو و آن افراد، استفاده از حق تظاهرات مسالمت آمیز و آزادی بیان نبود. شما با اقدامات خشن و ضد اجتماعی و برای تحمیل افکار و عقیده خودتان، مردم را آزار دادید، آنان را ترساندید و موجب اضطراب دیگران شدید. هدف شما از آنچه تظاهرات مینامید، آسیب به دیگران، تخریب و غارت اموال مردم بود.
بی بی سی، حتی یک سال پس از آشوبهای سال گذشته خبر میداد که سازمانهای امنیتی و پلیس انگلیس، هنوز در پی بازداشت دهها نفر از آشوبگرانند تا درس عبرتی برای افرادی باشد که در صدد اقدامات ضد اجتماعی و خشونت آمیزند.
اما رسانه دولتی انگلیس بی بی سی نشان داد در پنهان سازی حقایق درباره وقایع ایران حد و مرزی قایل نیست و ترجیح میدهد همه فجایعی را که آشوبگران به بار میآورند نه تنها کاملا نادیده بگیرد بلکه به تشویق عاملان آن بپردازد.
تظاهرات خشن، به خطر انداختن جان شهروندان، آسیب به جان و مال مردم و برهم زدن نظم عمومی و امنیت ملی، در هیچ کشوری پذیرفته نمیشود. اما برخی از مقامات غربی ارتکاب به این اعمال جنایت کارانه را مجاز میشمرند که باید از آن حمایت شود.
