در فوتبال اصطلاحی هست که وقتی یک تیم از یک منطقه فشار میآورد و مدافع روبرو نمیتواند مانعی برای ارسالهای رقیب یا نفوذ از آن منطقه شود، میگویند آن سمت را اتوبان کرده! با این تعریف سمت چپ خط دفاعی تیم امید ما برای کره جنوبی اتوبان شده بود.
در تمام طول نیمه اول کرهایها از این منطقه فشار آورده و هر بار که دروازه ما تهدید شد، از همین منطقه بود. اما به شکلی جالب، فرصتهای خوب تیم ما نیز از همین منطقه روی دروازه مخالف اتفاق میافتاد! یعنی دفاع راست تیم کره جنوبی و سمت چپ ما که باعث میشد منطقه نزدیک به دوربین تلویزیونی تبدیل به اتوبان مشترک دو تیم شود!
در پایان نیمه اول، چیزی که مشخص بود اینکه تیم ملی کشورمان برای گلزنی روی ضربات ایستگاهی برنامهریزی کرده و هر بار محمد جواد حسین نژاد توپی را ارسال میکرد، دروازه کره میلرزید. در نیمه اول یک بار ارشیا وثوقی و یک بار فرزین معاملهگری در همین منطقه، بهترین فرصت گلزنی ما را از دست دادند. ارسال های حسین نژاد که اگر به غندی پور یا رستمی رسیده بود، کار تمام بود.
حال باید دید در نیمه دوم مربیان چه تمهیدی برای پوشش نقطه ضعف خود و بستن این اتوبان دارند، چون قطعاً دست هر دو تیم برای مربی تیم مقابل رو شده است.
