طبق بررسی فرهیختگان در دو سال اخیر، حدود ۸۰ درصد درآمد خانوارهای متوسط صرف دو قلم اصلی خوراک و مسکن میشود و تنها ۲۰ درصد برای سایر هزینهها از جمله آموزش، درمان و گردشگری باقی میماند.
در دهکهای پایین درآمدی، این نسبت بهگونهای است که نزدیک به ۱۰۰ درصد درآمد صرف خوراک و مسکن شده و حتی کسری آن از طریق وام، فروش دارایی یا بدهی جبران میشود.
نتیجه آن کاهش شدید تقاضای سفر است؛ بهطوریکه بیش از ۵۰ درصد خانوارها در بهار ۱۴۰۳ و حتی ۱۴۰۴ هیچ سفری نداشتهاند.
همچنین سفرهای انجامشده نیز تغییر کیفیت داده و از اقامت در هتلهای ۴ و ۵ ستاره به هتلهای ۳ ستاره، اقامتگاههای ارزان یا چادرخوابی سوق یافته است.
همزمان، افزایش نرخ ارز با خروج بیشتر گردشگر ایرانی نسبت به ورودی، تراز گردشگری کشور را منفی کرده و اثر منفی بر اشتغال و درآمد ارزی گذاشته است.
