سالگرد شهادت سرباز وطن «حاج قاسم سلیمانی» فرصت مناسبی برای بازخوانی مؤلفه های گفتمانی، رفتار اجتماعی، و مواضع سیاسی آن سردار فرا ملی است. او با تمام وجود به این فرمایش علی (ع) باور داشت که شهرها به حُب و دوستی وطن آباد هستند.
حاج قاسم ایران عزیز را وطن و حرم می دانست. یک رزمنده شجاع و جانباز دلیر و فرمانده رشید در دوران جنگ هشت ساله رژیم بعثی عراق علیه ایران و یک فرمانده فرا سرزمینی شناخته شده در جهان بود.
حاج قاسم برای همه پدر بود. فرزندان ایران را فرزندان خود می دانست. در این میان به خط کشی ها و فاصله گذاری های موجود در جامعه که کاذب و غیر واقعی است اهمیتی نمی داد. او می گفت همه دختران و پسران سرزمینم در حکم فرزندان ما هستند.
حاج قاسم، انقلاب اسلامی، امام خمینی و رهبری، ولایت فقیه، جمهوری اسلامی و نظام اسلامی، دفاع از مظلوم و مقابله با ظالم، استکبار ستیزی و ضد رژیم اشغالگر و غاصب صهیونیستی بود. اما به معنای واقعی فرا جناحی و فراتر از اصلاح طلب و اصولگرای موجود بود.
حاج قاسم یک خادم واقعی مردم، یک سرباز حقیقی وطن بود. او متعلق به همه مردم است. اگرچه افتخارش این بود که لباس سبز جامگان پاسدار را بر تن داشت، اما نباید این مرد بزرگ را در کسوت یک نظامی و رزمنده محدود کرد.
حاج قاسم یک سرمایه اجتماعی و ملی است. برای انسجام و وحدت ملی، مقابله با دشمنان و خدمت به مردم، به افکار، اندیشه ها، منش و سلوک، مواضع سیاسی و رفتار اجتماعی او همچنان نیازمندیم.
