پس از جدایی انزو مارسکا، نگرانیها درباره مسیر آینده باشگاه چلسی شدت گرفته و گروهی از هواداران این باشگاه تصمیم به برگزاری تجمع اعتراضی گرفتهاند.
مارسکا نه بهدلیل نتایج فنی یا مشکلات مربوط به بازیکنان، بلکه در پی اختلافات عمیق و حلنشدنی با مدیران ارشد باشگاه و نارضایتی از شیوه اداره چلسی، از سمت خود کنارهگیری کرد. این اختلافات به حدی رسید که ادامه همکاری را برای طرفین ناممکن ساخت.
از زمان واگذاری باشگاه به کنسرسیوم «بلوکو» در سال ۲۰۲۲ به رهبری تاد بولی و با نقش محوری کمپانی کلییرلیک کپیتال و بهداد اقبالی، سیاست باشگاه بر جذب بازیکنان جوان و سرمایهگذاری بلندمدت متمرکز شده است. این رویکرد تحت نظر مدیران ورزشی پل وینستنلی و لارنس استوارت اجرا شده و مربیان موظف بودهاند با ترکیبی که در اختیارشان قرار میگیرد، بهترین نتایج ممکن را کسب کنند.
با جدایی مارسکا، مدیران چلسی حالا در جستوجوی پنجمین سرمربی دائمی خود در این دوره هستند؛ در حالی که پیش از او توماس توخل، گراهام پاتر و مائوریتسیو پوچتینو نیز به دلایل مشابه و با انتقاد از مسیر باشگاه، استمفوردبریج را ترک کرده بودند.
خروج مارسکا موج تازهای از نارضایتی میان هواداران ایجاد کرده است. اگرچه همه هواداران همواره از او حمایت کامل نداشتند، اما بسیاری از آنها عملکرد مارسکا را قربانی دخالتهای مدیریتی و تصمیمگیریهای جزئی و محدودکننده مدیران بالادستی میدانند؛ موضوعی که گروه هواداری «Not A Project CFC» نیز به آن اشاره کرده است.
در همین راستا، این گروه هواداری اعلام کرده است پیش از دیدار چلسی مقابل برنتفورد در تاریخ ۱۷ ژانویه، تجمع اعتراضی برگزار خواهد کرد؛ اعتراضی که هدف آن تحت فشار قرار دادن مدیران باشگاه برای بازنگری در سیاستهای فعلی و حرکت بهسوی مدلی است که شانس موفقیت فوری و رقابتپذیری واقعی را افزایش دهد.
در بیانیه این گروه آمده است:
این مقطع نیازمند اتحاد، شفافیت و اقدام هوادارانی است که پیشتر نیز با همدلی خود، از جمله در ماجرای سوپرلیگ، توانستند تأثیرگذار باشند. زمانی که هواداران چلسی متحد میشوند، تغییر ایجاد میشود و امروز بار دیگر به همان اتحاد نیاز داریم. این تجمع، اعتراضی مسالمتآمیز و برخاسته از دل هواداران است؛ هوادارانی که روزبهروز فاصله بیشتری میان خود و مدیریت باشگاه احساس میکنند. این حرکت علیه بازیکنان، فضای مجازی یا قربانی کردن یک مربی خاص نیست، بلکه نقدی مستقیم به مدل مالکیت و ساختار ورزشی فعلی باشگاه، به رهبری بهداد اقبالی، محسوب میشود. از زمان تغییر مالکیت، چلسی بیش از آنکه مانند یک باشگاه بزرگ و مدعی اداره شود، به مجموعهای شبیه به مرکز خریدوفروش بازیکن تبدیل شده است؛ جایی که تمرکز بر گردش مالی، سرمایهگذاریهای پرریسک و آینده نامعلوم، جای رقابتپذیری امروز را گرفته است.
مسئولیت این وضعیت بر عهده مدیریت فعلی باشگاه و تیم ورزشی آن، شامل بهداد اقبالی، پل وینستنلی، لارنس استوارت، جو شیلدز، سم جوئل و سایر مدیران تصمیمگیرنده است. آنها مأمور تعیین استراتژی فوتبالی، جذب بازیکن و ساخت تیم بودهاند، اما به باور هواداران، نتوانستهاند انتظارات و استانداردهای باشگاهی با تاریخ، بزرگی و جاهطلبی چلسی را برآورده کنند.
هواداران معترض همچنین به بیثباتی ترکیب تیم در دوران بلوکو اشاره کرده و معتقدند هزینههای سنگین و بیسابقه برای جذب بازیکنان جدید، نهتنها چلسی را به جامها نزدیک نکرده، بلکه اولویت را به فروش بازیکن و تراز مالی داده است.
در پایان این بیانیه تأکید شده است: «تمرکز افراطی بر آینده، حال را قربانی کرده و نتیجه آن عملکردهای ناپایدار بوده است. شاید در سالهای نخست میشد این رویکرد را پذیرفت، اما در چهارمین سال این پروژه، دیگر صبر هواداران به پایان رسیده است. چلسی ویترین فروش بازیکن نیست؛ چلسی برای رقابت در بالاترین سطح فوتبال ساخته شده و این اعتراض، درباره استانداردها، جاهطلبی و آینده باشگاه ماست.»
بیشتر بخوانید: مدیر ایرانی در لندن جنجال به پا کرد؟
