به گزارش خبرآنلاین کیومرث اشتریان استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران در روزنامه شرق نوشت: مشخص است که کمیسیون چنین مجلسی با چه انگیزه‌ای از درون خود وزیر انتخاب می‌کند و این انتخاب از همان ابتدا از روی کارشناسی نبوده است.

آقای پزشکیان! وزیر شما از ماه‌ها پیش اعتراضات و هشدارها را برانگیخته بود. بنا بر نقل فعالان بخش خصوصی برخی از آنان از یک سال پیش از وزیر کشاورزی تقاضای وقت کرده بودند که بی‌پاسخ ماند، در حالی که برعکس است؛ وزیر باید از همان ابتدا با تولیدکنندگان و فعالان بخش خصوصی جلسه بگذارد و آنان را به کمک بطلبد.

همه هم یاد گرفته‌اند که برای فرار به جلو بگویند که ما با رانت‌خواران درافتاده‌ایم و ما را تضعیف می‌کنند.

برای ارزیابی ناکارآمدی برخی وزیران، سه ماه نخست مدیریتی کافی است. این یک خطای بزرگ مدیریتی است که نتوانیم در سه ماه اول تشخیص دهیم که کدام وزیر به کلی ناکارآمد است. آنچه می‌گویند باید به یک وزیر فرصتی شش ماه یا یک‌ساله داد، آن‌گاه است که از حداقل‌های مدیریتی برخوردار باشد نه از وزیری که از همان سه ماه اول مشخص است که نمی‌تواند.

بنابراین مسئله اساسی این است که مقامات مسئول جسارت و توان برخورد با فساد ساختاری و سیستمی را دارند یا نه؟ این یک انتخاب بزرگ سیاسی است. همه قوای کشوری و لشکری باید زمینه‌های کسب‌وکار بزرگ و ناسالم را از حوزه قدرت بیرون کنند. این نیازمند اراده سیاسی در سطوح بالای حاکمیت است. تنظیمات نهادی سیاست‌گذاری به بهانه تحریم‌ها کاملا فسادپذیر شده است. معماری دوباره این تنظیمات وظیفه دولت و تأیید آن با حاکمیت است.

 از جلسات ملال‌آور که نظام تصمیم را به راه‌حل‌های خُرد مشغول می‌کند، حذر کنید و به تصمیم‌های استراتژیک بپردازید؛ یعنی به خروج نهادهای حاکمیتی از اقتصاد که فضای کسب‌وکار ملی را قفل می‌کند، یعنی تخلیه نظام تصمیم‌گیری از قدرت‌های خاص، یعنی رهاسازی ترکیب نهادهای سیاسی از انحصار دست‌های پنهان، یعنی افزایش واقعی مشارکت.

17302