به گزارش "ورزش سه"، آیا ارلینگ هالند یک ربات است؟ این پرسش شاید یک شوخی به نظر برسد اما هر بازی او ما را وادار می‌کند دوباره آن را مطرح کنیم. در این جام جهانی، برخی از بزرگ‌ترین ستاره‌های هجومی عصر حاضر حضور دارند. هر کدام به روش خود به دنبال گل هستند. لئو مسی آن را از طریق درک بازی، فضاها و مکث پیدا می‌کند. کیلیان امباپه آن را با تمام سرعت تعقیب می‌کند و آن‌طور که هیچ‌کس نمی‌تواند، به فضاهای آزاد حمله می‌کند. وینیسیوس موقعیت‌ها را از طریق دریبل‌زنی و برهم زدن تعادل حریف می‌سازد. هری کین بازیسازی را با تمام‌کنندگی ترکیب می‌کند... و بعد، هالند است.

حتی خود هالند هم قادر به توضیح آن نیست

در حالی که فوتبال مدرن، مشارکت مداوم در بازی را ارج می‌نهد، هالند «ناپدید شدن» را می‌پذیرد. او نیازی به دخالت مداوم ندارد. نیازی ندارد بازی را در انحصار خود بگیرد. مانند شکارچی که بی‌حرکت منتظر لحظه دقیق برای حمله می‌ماند، او برای دوره‌های طولانی در حاشیه می‌ماند و وقتی ظاهر می‌شود، معمولاً برای حریف خیلی دیر شده است. عملکرد او در جام جهانی به خوبی توضیح می‌دهد که چرا نماینده گونه‌ای در حال انقراض است.

سال‌ها تکرار شده بود که این مهاجم کلاسیک محکوم به انقراض است. مهاجمان مدرن باید یاد می‌گرفتند که دور از محوطه جریمه بازی کنند، همکاری کنند، پرس کنند، برتری ایجاد کنند و دائماً در بازی‌سازی شرکت کنند. گل‌زنی دیگر کافی به نظر نمی‌رسید اما هالند به اولین جام جهانی خود آمده است تا این نظریه را به چالش بکشد.

او در دو بازی اول خود در جام جهانی چهار گل به ثمر رسانده است. نکته خارق‌العاده، این عدد نیست؛ نکته خارق‌العاده نحوه رسیدن او به این تعداد گل است. مقابل عراق در اولین بازی نروژ دو گل زد، در حالی که تنها ۲۵ بار توپ را لمس کرد. مقابل سنگال تاریخ تکرار شد. در دقایق زیادی به نظر می‌رسید که او از جریان بازی جداست، گویی از بُعدی دیگر مسابقه را تماشا می‌کرد. در نیمه اول به‌ سختی در بازی دخالت کرد (۱۱ لمس توپ). پس از استراحت، زمان بسیار کمی نیاز داشت تا دوباره حریف را تنبیه کند. او دو گل دیگر زد و بازی را با مجموعاً ۲۳ لمس توپ به پایان رساند. ۴۸ لمس توپ برای قرار گرفتن در رده دوم جدول گلزنان، به همراه امباپه، در مبارزه برای کسب کفش طلا.

ظهور او جام جهانی را تهدید می‌کند

یک گل در هر دوازده مشارکت. این آمارها متعلق به یک بازی ویدیویی به نظر می‌رسد، نه سخت‌ترین تورنمنت این سیاره. با این حال، این اعداد به‌ خوبی توضیح می‌دهند که هالند کیست… اگرچه حتی به نظر می‌رسد خود او هم توضیح خیلی پیچیده‌ای برای این پدیده نمی‌یابد. او تأکید می‌کند: «نمی‌دانم. فکر می‌کنم تخصص من گل زدن است. مثل خیلی چیزهای دیگر، من فقط در گل زدن خیلی خوب هستم و کمی هم شانس دارم. دقیقاً نمی‌دانم چه کار می‌کنم، اما همین است.»

قبل از شروع تورنمنت، نگاه‌ها به سمت مسی و امباپه بود. این ستاره آرژانتینی در ۳۸ سالگی به دنبال یک عملکرد بزرگ دیگر در جام جهانی بود. مهاجم فرانسوی به عنوان وارث طبیعی تاج فوتبال جهان وارد شده بود. به نظر می‌رسید سرنوشت هر دوی آنها قبضه کردن گفتگوهاست. سپس غول نروژی ظاهر شد. هیولایی که آمده است تا آنها را ببیند. پس، آیا ارلینگ هالند یک ربات است؟ احتمالاً نه. اما اگر فوتبالیستی طراحی شده باشد که فقط برای گل زدن ساخته شده باشد، او بسیار شبیه به او است.