پیام تسلیت ضربت خوردن امام علی (ع)، واگویهی بغضهای فروخوردهای است که در سحرگاه تاریک نوزدهم رمضان، با خونِ سرخِ محراب وداع میکند. امشب، آسمان کوفه تیرهتر از هر زمان دیگری است و ملائک، سر بر دیوار بیتالاحزان نهادهاند تا شاهد عروج مظلومانهترین فریاد تاریخ باشند. ضربت خوردن مولایی که نانآور یتیمان بود و همدمِ تنهاییِ چاه، داغی است که با هیچ اشکی سرد نمیشود.
سایت پرشین وی در این ساعات لبریز از ماتم، مجموعهای از ۵۷ واژهی دردآلود و اشعار سوزناک را برای شما فراهم آورده است تا در این نخستین شب قدر، همنوا با نالههای زینب (س) و بیقراریهای مجتبی (ع)، سوگوارِ عدالتِ ذبح شده باشیم. این پیامها با جوهری از جنس حسرت و ارادت نگاشته شدهاند تا تسلای دلهای داغداری باشند که امشب، قرآن بر سر میگیرند و نام “علی” را با هقهق گریه فریاد میزنند. پرشین وی در این سیاهیِ سوگ، شما را به ضیافت اشک و مرثیه میخواند؛ باشد که این عرض تسلیتها، مرهمی بر دلهای یتیم گشتهی ما باشد.
امشب شمشیرِ کین، فرقِ آسمان را شکافت. در این لحظاتِ جانکاه، پرشین وی با قلبی شکسته، سوگوارِ ضربت خوردنِ خورشیدی است که در محرابِ خون غروب کرد. ای کاش سحر نمیشد…
کوفه دیگر بوی نانِ گرم نمیدهد. امشب یتیمان، کاسههای شیر را به دست دارند اما پدری نیست که سر بر بالینش بگذارند. در آستانهی این مصیبت عظمی، شریکِ غمِ شما هستیم.
پیام تسلیت ضربت خوردن امام علی (ع) باید بوی غریبی و تنهایی بدهد؛ بویِ مردی که مظلوم زیست و مظلومانه در خونِ خویش غوطهور شد. این جملات کوتاه، نالههایی است که از عمق جان برمیآید تا مصیبتِ بزرگِ شبِ نوزدهم را در فضایِ مجازی به سوگ بنشیند:
۱. سحرگاهِ خونینِ نوزدهم رمضان و ضربت خوردنِ مقتدایِ مستضعفان تسلیت و تعزیت باد.
۲. امشب عرشِ الهی لرزید؛ چرا که شمشیرِ زهرآگین، فرقِ کلامالله ناطق را شکافت.
۳. ای محرابِ خونین، گواهی بده که علی (ع) در حالِ سجده به دیدارِ حق شتافت. تسلیت میگوییم.
۴. نوزدهم رمضان، شبِ یتیمیِ نان و نمک و تنهاییِ ابدیِ چاههای کوفه بر شما تسلیت باد.
۵. “فزت و رب الکعبه”؛ چه داغِ سنگینی است که رستگاریِ تو، خانهخرابیِ ماست یا علی.
۶. شمشیرِ کینه، فرقِ عدالت را نشانه رفت؛ ایامِ سوگواریِ امیرالمؤمنین تسلیت باد.
۷. امشب زینب (س) دوباره لرزهیِ دیوارِ خانه را حس میکند… ضربت خوردنِ بابا تسلیت.
۸. ملائک در آسمانِ کوفه شیون میکنند؛ تهدمت والله ارکان الهدی… تسلیت میگوییم.
۹. ای سحر، آرامتر طلوع کن که خونِ علی (ع) هنوز بر سجادهیِ محراب گرم است.
۱۰. ضربت خوردنِ مظلومانهترین پدرِ عالم، حضرت حیدر کرار (ع) بر شما تسلیت باد.
۱۱. امشب دعایِ مجیر را با اشکِ دیده میخوانیم در سوگِ کسی که پناهِ بیپناهان بود.
۱۲. وای از آن لحظه که خونِ سرِ مولا، محاسنش را خضاب کرد… تسلیت به پیشگاه صاحبالزمان.
۱۳. سحرگاهِ نوزدهم، پایانِ استخوان در گلو و آغازِ خونِ جگرِ شیعه است.
۱۴. یا رب به حقِ فرقِ شکافتهیِ علی (ع)، در این شبِ قدر، دستِ رد بر سینهیِ ما نزن.
۱۵. تیغِ ابن ملجم، سندِ بیوفاییِ دنیاست؛ ضربت خوردنِ امامِ عارفان تسلیت باد.
اشعار مذهبی ۱۹ رمضان زمزمههایی هستند که در میانِ هقهقِ گریههایِ شبِ قدر گم میشوند. این ابیات، روایتگرِ شمشیرِ زهرآگینی است که نه تنها سرِ مبارکِ مولا، بلکه قلبِ تاریخ را شکافت. در این بخش، اشعاری سوزناک برایِ مرثیهسرایی آماده شده است:
۱۶. سحر بود و علی بود و مناجات / محراب شد پر از خونِ طهارات
۱۷. شمشیر به فرقِ اسدالله رسید / فریادِ یتیمان به ثریا رسید
۱۸. ای کوفه ببار خون که حیدر برود / آن مونسِ شبهایِ پیمبر برود
۱۹. سجاده شد رنگین زِ خونِ سرِ او / شد شعلهور باز، داغِ همسرِ او
۲۰. تیغی که فرود آمد و حق را بدرید / ای کاش که چشمانِ زمین هیچ نمیدید
۲۱. شبِ نوزده است و سحرِ گریه و خون / دلها همه در سوگِ علی گشته جنون
۲۲. بابا مرو امشب که سحر بویِ خون دارد / زینب زِ غمت دیده به کارون دارد
۲۳. فرقِ تو شکافت، عرشِ خدا لرزید / خورشیدِ عدالت، در خونِ خود غلتید
۲۴. ای ابنِ ملجم، دستت بریده باد / تیغت برِ فرقِ شاهِ جهان چه کرد؟
۲۵. ناله بزن ای چاه که علی شد خضاب / رفت از کفِ ما، آن گوهرِ نایاب
۲۶. در سجده بودی و تیغِ ستم رسید / رنگ از رخِ تمامِ کائنات پرید
۲۷. محرابِ کوفه، غرقِ در خون است / هر دل که عاشق است، محزون است
۲۸. امشب سحر که ذکرِ خدا بر زبانش بود / شمشیرِ کین، بلایِ جان و جهانش بود
۲۹. زینب نشست و خونِ سَرِ بابا پاک کرد / گویی تمامِ عالم را به زیرِ خاک کرد
۳۰. شبِ قدر است و سوگِ حیدر است امشب / چشمانِ یتیمان، همه تر است امشب
نوحه کوتاه حضرت علی (ع) با لحنی سوزناک و ریتمی آرام، بازگوکنندهیِ لحظاتی است که حسن و حسین (ع) زیرِ بغلهایِ خونینِ پدر را گرفته و به خانه میبرند. این نوحهها برایِ ذکرِ مصیبت در جمعهای کوچک و استوریهایِ با موزیکِ حزین مناسب است:
۳۱. وای از غریبی، بابا میرود / در بینِ خون، مقتدا میرود
۳۲. محرابِ خونین، چشمِ ترِ زینب / داغی نشسته، بر جگرِ زینب
۳۳. مظلوم علی، یا حیدر، یا مولا / در خون تپیدی، ای جانِ مصطفی
۳۴. سحرگاهِ غم، کوفه شد بیقرار / علی شد به راهِ خدا، جاننثار
۳۵. کاسهیِ شیر آورده یتیمِ کوفه / بابا ندارد دگر نایِ شکوفه
۳۶. بر فرقِ همایِ حق، کینه زدند / بر جانِ جهان، زخمِ دیرینه زدند
۳۷. ای مسجدِ کوفه، علی را چه شد؟ / آن مونسِ هر شبِ ما را چه شد؟
۳۸. ضربت به فرقِ قبلهیِ عالم نشست / پشتِ تمامِ کائنات از غم شکست
۳۹. علی میرود و زینب میماند / روضهیِ گودالِ دگر میخواند
۴۰. واویلتا از این سحرِ خونرنگ / دنیا برایِ علی شده بود چه تنگ
۴۱. خون میچکد از زلفِ خضابِ علی / آتش گرفته قلبِ کبابِ علی
۴۲. شبِ نوزدهم، وقتِ وداع آمد / حیدر به دیدارِ خدا، شجاع آمد
۴۳. الغوث و الغوث، به حقِ سَرِ شکسته / بر این گدایِ درگهت، زانو نشسته
۴۴. کوفه مرو بابا، سحر پر زِ کین است / امشب تمامِ آسمانها غمین است
۴۵. ای ذوالفقار، ناله بزن برایِ یار / رفتی و شد دنیا تیره و تار
۴۶. ضربت خوردنِ پناهِ یتیمان، حضرت مولی الموحدین (ع) تسلیت باد.
۴۷. امشب سحرِ نوزدهم است؛ شبِ لرزیدنِ شانههایِ عباس در سوگِ بابا.
۴۸. محرابِ کوفه امشب تشتِ خون است… تسلیت به قلبِ داغدارِ زهرا (س).
۴۹. “فزت و رب الکعبه”؛ علی جان، تو رستگار شدی و ما یتیمِ عالم. تسلیت.
۵۰. امشب برایِ فرقِ شکافتهای میگرییم که تمامِ عدل را در خود داشت.
۵۱. تسلیت ایامِ ضربت خوردنِ کسی که ناندهندهیِ شبهایِ تارِ یتیمان بود.
۵۲. امشب کوفه در ماتمی است که هیچگاه پایان نخواهد یافت. تسلیت باد.
۵۳. ای تیغِ لعنتی، چه کردی با سَرِ کسی که پناهِ تمامِ عالم بود؟
۵۴. در این شبِ اولِ قدر، شفیعمان باش ای شهیدِ محرابِ بندگی.
۵۵. تسلیت به تمامِ چشمهایِ بارانی در سوگِ ضربت خوردنِ شاهِ مردان.
۵۶. نوزدهم رمضان، شبِ شکافتنِ فرقِ حق و حقیقت بر شما تسلیت باد.
۵۷. یا علی، امشب سحرگاهِ وصالِ تو و سیاهپوشیِ ابدیِ ماست… تسلیت.