به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، سایت رادیو آلمان در مطلبی به شرایط آشفته انگلیس حدود 10 سال بعد برگزیت پرداخته و نوشت: حدود 10 سال پس از خروج از اتحادیه اروپا، ترازنامه برگزیت نگران‌کننده است وبوروکراسی بیشتر در تجارت، مناقشات حل‌نشده مهاجرت، تفرقه سیاسی و حزب پوپولیست راست‌گرای «اصلاحات بریتانیا» که از سرخوردگی بسیاری از رأی‌دهندگان نسبت به خروج سود می‌برد وضعیت امروز انگلیس را نشان می دهد.

«کنترل را پس بگیرید»، یک وعده اصلی بود که کمپین برگزیت با آن 10 سال پیش در همه‌پرسی‌ای که تا به امروز بریتانیا را تغییر می‌دهد، پیروز شد.

در 23 ژوئن 2016، 51.9 درصد از رأی‌دهندگان واجد شرایط به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند. آن‌ها می‌خواستند آزادی از بروکسل و کنترل بر مرزهای خود را دوباره به دست آورند. رسماً، بریتانیا به هر دو هدف دست یافته است. با این وجود، برگزیت امروز یک موفقیت محسوب نمی‌شود.

مطالعات متعدد نشان می‌دهد که برگزیت از نظر اقتصادی به بریتانیا آسیب رسانده است. تخمین‌ها نشان می‌دهد که ضرر اقتصادی این امر حدود چهار درصد بوده است. آناند منون، استاد کالج کینگ لندن، می‌گوید: بریتانیا از این موضوع هیچ مزیت مالی نداشته است.

به گفته منون، اگرچه این کشور دیگر در بودجه اتحادیه اروپا مشارکت نخواهد کرد، اما این تأثیر بیش از آن چیزی خواهد بود که آسیب‌های اقتصادی ناشی از برگزیت و کاهش درآمدهای مالیاتی را جبران کند.

تخمین زده می‌شود که تولید ناخالص داخلی بریتانیا امروز 3 تا 8 درصد کمتر از زمانی باشد که برگزیت وجود نداشت.

خروج از بازار واحد و اتحادیه گمرکی به ویژه به تجارت با اتحادیه اروپا آسیب رسانده و در حالی که توافق تجارت آزاد وجود دارد، اما منجر به بوروکراسی بیشتر و هزینه‌های بالاتر نیز شده است.

در این شرایط به ویژه کسب‌وکارهای کوچک به‌طور ویژه تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. بسیاری از آنها صادرات به اتحادیه اروپا را به‌طور کامل متوقف کرده‌اند. یک مطالعه در سال 2023 توسط مدرسه اقتصاد لندن، تقریباً یک سوم افزایش قیمت مواد غذایی را به برگزیت نسبت می‌دهد.

در این میان مهاجرت نقش محوری برای بسیاری از رأی‌دهندگان به خروج از اتحادیه اروپا در سال 2016 داشت. آن‌ها می‌خواستند کنترل مرزها را دوباره به دست بگیرند و انتظار داشتند که این امر منجر به ورود افراد کمتری به انگلیس شود.

اما دقیقاً این اتفاقی نبود که افتاد. در دوران نخست‌وزیری بوریس جانسون، کارگران خارجی بیشتری به این کشور البته نه از اروپا، بلکه عمدتاً از هند، نیجریه و پاکستان آمدند.

راب فورد، دانشمند علوم سیاسی از دانشگاه منچستر، می‌گوید: در مورد مهاجرت، آنها به نیمی از آنچه می‌خواستند، رسیدند. اما خیلی زود مشخص شد که این نیمی نیست که واقعاً به دنبالش بودند. نیمی که آنها واقعاً به دنبالش هستند شامل مهاجرانی می‌شود که بدون اجازه وارد بریتانیا می‌شوند.

رأی گیری درباره برگزیت حدود ده سال پیش بریتانیا را دچار تفرقه کرد و این تفرقه همچنان چنان عمیق است که نظام سیاسی را شکل می‌دهد و در ظهور حزب «اصلاحات بریتانیا» نقش داشته است. «اصلاحات بریتانیا» حزب پوپولیست راست‌گرای نایجل فاراژ، یکی از برجسته‌ترین حامیان برگزیت، است.

پیش از این، فاراژ برای برگزیت مبارزه می‌کرد؛ امروز، او عمدتاً با سیاست‌های مهاجرتی مبارزه می‌کند. وی قول می‌دهد که قایق‌هایی را که از کانال مانش عبور می‌کنند متوقف کند و خارجی‌هایی را که بدون اجازه وارد بریتانیا شده‌اند، اخراج کند.

رئیس حزب اصلاحات همچنین به مردم قول می‌دهد که بریتانیایی‌های بومی دسترسی آسان‌تری به مسکن اجتماعی داشته باشند، زمان انتظار برای پزشکان کاهش و جرم و جنایت در این کشور هم کم شود.

حالا کسانی که در سال 2016 به برگزیت رأی دادند، علیه تشکیلات سیاسی حاکم موضع گرفته اند. حمایت از اصلاحات بریتانیا (Reform UK) امروز نیز به همین شکل عمل می‌کند. حزب فاراژ بیش از یک سال است که در نظرسنجی‌ها پیشتاز است و در انتخابات محلی ماه مه، حتی در مناطق سابقاً تحت نفوذ حزب کارگر، قاطعانه پیروز شد.

این واقعیت که بسیاری از هواداران این حزب دقیقاً نمی‌دانند که برنامه حزب چه می‌گوید، واقعاً مهم نیست. به گفته راب فورد، دانشمند علوم سیاسی، پوپولیسم نیازی به یک دستور کار منسجم ندارد.

به گفته وی پوپولیسم در واقع فقط به دو چیز نیاز دارد: احساس نارضایتی از شرایط موجود و احساس بیگانگی از طبقه سیاسی، این باور که هیچ کس به شما گوش نمی‌دهد.

در بریتانیا، تمایل به پیوستن به اروپا دوباره در حال افزایش است. طبق نظرسنجی‌ها، بین 53 تا 56 درصد از جمعیت از پیوستن مجدد به اتحادیه اروپا حمایت می‌کنند. در میان افراد 16 تا 24 ساله، این رقم به 83 درصد می‌رسد.

بر اساس تصمیمات اتخاذ شده از سال 2027، بریتانیا بار دیگر در برنامه تبادل اراسموس پلاس اتحادیه اروپا شرکت خواهد کرد که این گامی به سوی عضویت در اتحادیه اروپا است.

وس استریتینگ، وزیر بهداشت سابق حزب کارگر، اخیراً برگزیت را یک اشتباه فاجعه‌بار خواند و احتمال پیوستن مجدد بریتانیا به اتحادیه اروپا را مطرح کرد. استریتینگ جانشین بالقوه کی‌یر استارمر محسوب می‌شود.

الکس کلارکسون از کالج کینگ لندن، مسئله اتحادیه اروپا را به عنوان یک معضل بزرگ برای حزب کارگر توصیف می‌کند. به گفته وی بسیاری از اعضای این حزب و رأی‌دهندگان حزب کارگر خواهان بازگشت به اتحادیه اروپا یا حداقل به بازار واحد و یک اتحادیه گمرکی جدید هستند.

در عین حال، حزب کارگر برای کسب اکثریت به رأی‌دهندگانی در پایگاه‌های سابق برگزیت که همچنان نسبت به روابط نزدیک‌تر با اتحادیه اروپا تردید دارند، نیاز دارد.

به گفته کلارکسون، هر کسی که دیدگاه‌های بیش از حد طرفدار اروپا ابراز کند، در معرض خطر از دست دادن رأی در آنجا قرار می‌گیرد، در حالی که کسانی که بیش از حد محتاط می‌مانند، در معرض خطر از دست دادن رأی‌دهندگان طرفدار اروپا به سبزها، حزب ملی اسکاتلند یا ملی‌گرایان ولزی هستند.

به گفته کلارکسون، کی‌یر استارمر با وعده دادن به هر دو طرف اختلاف بریتانیا، در انتخابات 2024 پیروز شد. پس از انتخابات، مشخص شد که راضی کردن هر دو طرف غیرممکن است. استارمر به اندازه کافی برای چپ‌ها و لیبرال‌های چپ تلاش نکرد، اما برای محافظه‌کاران راست‌گرا بیش از حد تلاش کرد.

کلارسون همچنین گفت: استراتژی که استارمر با آن پیروز شد، اکنون ریشه بدشانسی اوست. از طرفی فضای کمی برای مانور در حزب محافظه‌کار وجود دارد. چون بوریس جانسون حزب محافظه‌کار را تا حد زیادی به یک حزب برگزیت تبدیل کرده است.

انتهای پیام/